1 คะแนน โดย GN⁺ 2024-04-15 | 1 ความคิดเห็น | แชร์ทาง WhatsApp

ดูเหมือนว่าเนื้อหาที่ส่งมาด้านล่างจะเป็นรีวิวนวนิยาย/ภาพยนตร์ หรือข้อความแนะนำหนังสือเกี่ยวกับงานดังกล่าว ไม่พบเนื้อหาบทความหลัก จึงไม่สามารถหาประเด็นมาสรุปได้

หากสมมติว่าเป็นข้อความแนะนำหนังสือ ก็อาจเสนอความเห็นได้ดังนี้

ความเห็นของ GN⁺

  • ในชื่อเรื่องมีการเน้นประเด็นว่า "เราไม่เคยเดียวดายอย่างแท้จริง" ซึ่งคาดว่าเป็นผลงานที่สะท้อนการใคร่ครวญถึงความโดดเดี่ยวและความแปลกแยกอันเป็นแก่นแท้ของการดำรงอยู่ของมนุษย์
  • แม้จะไม่ทราบเนื้อหา แต่คาดว่าเป็นงานวรรณกรรมหรือภาพยนตร์ที่มีความลุ่มลึกและมุ่งสำรวจแก่นแท้ของการดำรงอยู่ของมนุษย์
  • เมื่อดูจากการที่น่าจะมีกำหนดตีพิมพ์/เข้าฉายในเดือนเมษายน 2024 จึงน่าจะเป็นผลงานที่น่าจับตาในอนาคตอันใกล้
  • ผู้เขียน Tobias Wolff เป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนนวนิยายอเมริกันร่วมสมัยสายอัตถิภาวนิยม โดยมักเขียนงานที่สำรวจความทุกข์และความสับสนภายในจิตใจมนุษย์อย่างลึกซึ้ง
  • งานคลาสสิกที่มีประเด็นคล้ายกัน ได้แก่ 'คลื่นไส้' ของ Sartre และ 'คนนอก' ของ Camus ส่วนงานร่วมสมัย เช่น '1Q84' ของ Haruki Murakami ก็พูดถึงภาวะการดำรงอยู่และความแปลกแยกเช่นกัน

1 ความคิดเห็น

 
GN⁺ 2024-04-15
ความคิดเห็นจาก Hacker News
  • มีคนคนหนึ่งคอยเพิ่มข้อความและภาพวาดลงในปฏิทินตั้งโต๊ะทุกวันตลอดช่วงทศวรรษ 1980 และบันทึกต่อเนื่องอย่างสม่ำเสมอเป็นเวลา 9 ปี
  • พนักงานคนนี้ดูไม่เหมือนคนที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่กลับดูเหมือนคนที่สนุกกับงานและชีวิตของตัวเองมากกว่า
    • ข้าราชการที่ไม่พอใจอย่างแท้จริงคงจะนับถอยหลังเวลาที่เหลือจนเกษียณทุกวัน กระทั่งนับเป็นชั่วโมงด้วยซ้ำ
  • อ่านบทความต้นฉบับได้ที่ The Paris Review
  • ปฏิทินแบบแอนะล็อกนี้บรรจุแนวคิดอย่างความสำคัญ ผลกระทบ และชีวิตเอาไว้ จึงมีความอุดมสมบูรณ์กว่าปฏิทินซอฟต์แวร์ในปัจจุบันมาก
    • ปฏิทินดิจิทัลแทบไม่ได้พัฒนาต่อจาก Palm Pilot เลย
  • มีการคาดเดาว่าในปี 1987 ความไม่พอใจของพนักงานคนนี้น่าจะลดลง เพราะมหาวิทยาลัย Kansas ชนะการแข่งขัน NCAA tournament
  • สงสัยว่าตัวเลขสองชุดที่บันทึกไว้ทุกวันเสาร์สัปดาห์ที่สองของแต่ละเดือน (เช่น 242/119) หมายถึงอะไร
    • สำหรับชาวอเมริกันอาจจะชัดเจน แต่หวังว่าจะไม่ใช่ความดันโลหิต
  • ดูเหมือนว่าเขาเริ่มใช้ Debian ตั้งแต่วันที่ 13 มกราคม 1984
  • ในยุค 1980 เวลาปล่อยใจลอยก็มักจะวาดเขียนเล่น แต่ทุกวันนี้คนกลับมีแนวโน้มจะดูอินเทอร์เน็ตแทน และก็ไม่มีกระดาษให้ขีดเขียนแล้วด้วย
  • พนักงานคนนี้ดูเหมือนจะเบื่อมากกว่าจะเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
  • สงสัยว่าทำไมบทความถึงสมมติว่าพนักงานคนนี้เป็นผู้ชาย และเปรียบเขากับนักบวชด้วยเหตุผลพิเศษอะไรหรือไม่