เดิมทีอินเทอร์เน็ตเป็นเครือข่ายสำหรับการแชร์ไฟล์ แต่เพราะการค้นหาสิ่งที่มีประโยชน์ท่ามกลางไฟล์ที่สะสมอยู่ทำได้ยาก ผู้คนจึงมาอาศัยอยู่รวมกันบนเส้นทางแคบ ๆ ที่เรียกว่าการค้นหาและแพลตฟอร์ม และแพลตฟอร์มต่าง ๆ ก็สะสมความมั่งคั่งจากการดึงคนเข้ามาเหมือนสถานีรถไฟ พร้อมกับกักขังข้อมูลไว้หลังกำแพง ความฝันที่แต่ละคนเผยแพร่เองและรวบรวมอ่านเองนั้นเคยมีมาก่อน แต่ล้มเหลวถึงสองครั้ง — RSS ตายไปเพราะผลักภาระในการค้นพบให้ผู้อ่านที่เป็นมนุษย์ ส่วน Solid ไม่แพร่หลายเพราะผลักภาระเรื่องรูปแบบให้ผู้เผยแพร่ แต่การมาถึงของ AI agent กำลังยกหินก้อนใหญ่ทั้งสองนี้ออกไปได้ เพียงโยนไฟล์ลงในคลังแชร์ส่วนตัวที่ปรับระดับขอบเขตการเปิดเผยได้ การเผยแพร่ก็เสร็จสิ้น และ AI ของฉันที่คอยตรวจดูคลังของเพื่อนบ้านเป็นประจำก็จะคัดไฟล์ใหม่ ๆ มาแสดงให้ดูเหมือนไทม์ไลน์ของ Twitter เพราะฉะนั้นหัวใจสำคัญคือ การคัดสรรนั้นไม่ได้ทำโดย AI ของเจ้าของแพลตฟอร์ม แต่ทำโดย AI ของฉันที่ทำงานตามการตั้งค่าของฉันเอง และการค้นพบไม่ได้เกิดจากการค้นหาทั่วทั้งระบบ แต่ไหลไปตามกราฟของเพื่อนบ้าน ทำให้สแปมไม่มีที่ยืน คลังแชร์มีคุณค่าแม้มีเพื่อนบ้านเพียงคนเดียว จึงไม่ต้องการขนาดวิกฤต และผู้รับก็ได้ประโยชน์แม้มีเพียงแอปโดยไม่มีคลังของตัวเอง เมื่อลองลงมือทำจริงก็พบว่าไม่ยากเลย เครือข่ายของคลังแชร์ที่ผสานกับ AI ไม่ใช่รถไฟบนราง แต่เหมือนรถยนต์บนถนน มันสามารถเปลี่ยนเส้นทางที่ข้อมูลไหลผ่านได้เอง — สิ่งที่เหลืออยู่คือความกล้าที่จะฝันอีกครั้ง

ยังไม่มีความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น