หนึ่งในเหตุผลที่อินเทอร์เน็ตยอดเยี่ยมก็คือ ทุกวันนี้เราสามารถรู้ได้ง่ายกว่าเมื่อก่อนว่าคนอื่นกำลังหลงใหลกับอะไรบ้าง ผ่านสิ่งนี้เราจึงได้ค้นพบอะไรใหม่ ๆ ได้บ้าง ได้รู้จักสิ่งที่น่าสนใจ และทำให้เกิดความคิดว่า สักวันหนึ่งฉันก็อยากลองทำสิ่งนั้นดูสักครั้ง
จะเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ๆ หรือเป็นสิ่งที่ไม่มีใครสนใจเลยก็ได้ อยากให้ลองเขียนมาแบ่งปันกันดูครับ
19 ความคิดเห็น
ช่วงนี้กำลังตั้งใจทำยูทูบเฉลยโจทย์อัลกอริทึมอยู่ครับ
https://www.youtube.com/@codapul
กำลังแก้โจทย์ข้อสอบเก่าของ Kakao อยู่ครับ เมื่อก่อนก็เคยแก้โจทย์ข้อสอบเก่าของ Samsung Electronics มาก่อนครับ
ฉันคือการวิ่งครับ
ผมกำลังซ้อมอยู่ เพราะตั้งใจว่าจะขึ้นฮัลลาซานกับภรรยาในวันครบรอบแต่งงานของเรา
ผมใช้แอปชื่อ Runday ทำโปรแกรมเพื่อให้วิ่งต่อเนื่องครั้งละ 30 นาที โดยทำทุก ๆ 2–3 วันครั้งหนึ่ง
หลังออกกำลังกายแล้วจะรู้สึกสดชื่น เลยชอบมากครับ ทั้งรู้สึกว่าได้ทำอะไรบางอย่าง และรู้สึกว่ากำลังใช้ชีวิตได้ดีด้วย haha
อ๋อ ผมก็วิ่งที่ลู่วิ่งในสวนใกล้บ้านเหมือนกันครับ ปกติก็ไม่ได้ใช้อุปกรณ์อะไรเป็นพิเศษ แค่เปิดโหมดวิ่งบน Apple Watch แล้วฟังพอดแคสต์ไปด้วยตอนวิ่ง เดี๋ยวจะลองเข้าไปดูแอป RunDay นะครับ ขอบคุณครับ!
Vim ครับ ยิ่งใช้ก็ยิ่งรู้สึกว่าสนุกขึ้นเรื่อย ๆ
เริ่มเล่นเวทมาค่อนข้างนานแล้ว (เกือบ 10 ปี) แต่รู้สึกว่าปีนี้เป็นปีแรกที่ได้ฝึกอย่างเป็นระบบจริงจังครับ พอน้ำหนักที่ยกได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และความมั่นใจก็มากขึ้น แม้จะเป็นงานอดิเรกแต่ก็ทำให้คิดว่าอยากตั้งใจให้มากกว่านี้ครับ
ปีหน้าตั้งใจว่าจะลองลงแข่งในรุ่น Novice (กรณีที่ภายใน 2 ปีไม่มีประวัติเข้าอันดับ 1–3 รวมถึงรายการแข่งขันอื่น ๆ) ดูครับ! สุขภาพต้องมาก่อนเป็นอันดับแรก เลยจะเตรียมตัวแบบไม่หักโหมจนทำร้ายร่างกายครับ ^^
มีสิ่งหนึ่งที่สำคัญมาก
แต่คนอื่นแทบไม่เห็นคุณค่าเลย
ชีวิตของพวกเรามนุษย์มาจากไหนและกำลังจะไปที่ใด?
ต้องใช้ชีวิตอย่างไรจึงจะเป็นชีวิตที่มีความสุข?
ต้องทำอะไรฉันจึงจะมีความสุข?
ตอนนี้ฉันเดินทางมาอยู่ตรงจุดไหนแล้ว?
มีแต่คำถามเต็มไปหมดใช่ไหม?
ท้ายที่สุดแล้ว ชีวิตของพวกเราอาจไม่ได้สำคัญที่การค้นหาหรือการมองหาอะไร
แต่อาจสำคัญกว่าว่าเราควรใช้ชีวิตโดยมองไปทางใด
หากมีหนทางสู่ความสุขสูงสุดอยู่จริง
ก็คงต้องทุ่มทุกสิ่งทุกอย่างแล้วเดินไปตามทางนั้น
หากผู้ดูแลมีศาสนา
หรือแม้ไม่มีศาสนาแต่มีความเชื่อในภาวะดำรงอยู่สูงสุด
ขอแนะนำหนังสือเล่มต่อไปนี้อย่างระมัดระวัง
ตอนที่ผมอ่านหนังสือเล่มนี้
ผมอ่านไปด้วยความทึ่งว่า เนื้อหาที่ยากและซับซ้อนเช่นนี้
จะอธิบายได้อย่างกระชับและเข้าใจง่ายขนาดนี้ได้อย่างไร
เพราะนี่คือสิ่งที่ผู้เขียนได้บันทึกไว้
จากประสบการณ์อันยาวนานของตนเอง...
พวกเรามักมองหาความสุขจากภายนอก จากสวรรค์อันไกลโพ้นและ
จากสิ่งที่ตนไม่มี จากการที่คนอื่นมีมากกว่าตนเพียงใด
จากการที่คนอื่นได้รับการยอมรับมากกว่าตนและใช้ชีวิตอยู่เช่นไร
เรามัวแต่ริษยาเรื่องเหล่านี้ และหลงคิดไปว่า
หากได้ครอบครองสิ่งนั้นแล้วก็จะมีความสุข
หนังสือเล่มนี้ชื่อว่า "โหงวเฮ้งและการจำแนกแยกแยะ"
https://paolo.kr/goods/view?no=2456
ตอนนี้เป็นนักพัฒนามือใหม่ที่ทำงานมาได้ 3 เดือน กำลังเตรียมตัวทีละอย่างเพราะอยากเข้าไปทำงานในบริษัทใหญ่ชื่อดัง
แม้ว่าที่ทำงานปัจจุบันจะเป็นบริษัทขนาดกลางและเล็ก แต่สวัสดิการดีมากเลยเข้ามา แต่พอเห็นเพื่อนรอบตัวได้เข้าบริษัทใหญ่ ก็อดคิดไม่ได้ว่า 'เราก็น่าจะทำได้เหมือนกันนี่นา.. น่าจะเตรียมตัวเพิ่มอีกหน่อยก็ดี'
ผมไม่ได้คิดแบบน้อยเนื้อต่ำใจ แต่พยายามมองว่าเป็นความมุ่งมั่นที่จะเพิ่มมูลค่าของตัวเองครับ 555 ...!!
ในความหมายนี้ มีใครพอจะแนะนำได้ไหมว่า ควรเตรียมอะไรไว้จะดี! แนะนำ หน่อยครับ?
เป็นคำถามที่ดีจนทำให้สะดุ้งเลยนะครับ
ช่วงนี้ผมแทบจะทุ่มแรงให้กับงานเสริมหรือบล็อกไม่ได้เลย เอาแต่เล่นเกมอย่างเดียว จริง ๆ ก็อยากทำอย่างอื่นนอกจากเกมบ้าง แต่พอความเข้มข้นของงานเพิ่มขึ้นแล้ว ก็ไม่ค่อยมีแรงพอจะไปทำงานเสริมเท่าไร ผมก็มักจะคิดว่า ที่ยังเล่นเกมต่อไปอาจเป็นเพราะการกระทำของเรามันเห็นผลลัพธ์ออกมาทันที ส่วนโปรเจกต์ไซด์กลับไม่ได้เห็นปฏิกิริยาจากผู้ใช้แบบทันทีทันใด เลยรู้สึกว่าความสนุกตอนเริ่มต้นหายไปค่อนข้างเร็ว การทำอะไรที่มีแค่เราคนเดียวสนุกด้วย ดูเหมือนจะรักษาให้ยืนระยะได้นานกว่าที่คิดได้ยาก ผมเลยคิดว่าการมีอะไรที่ได้อินและสนุกไปด้วยกัน น่าจะเป็นความสุขที่อยู่ได้นานกว่า
ถ้าคุณนำไซด์โปรเจกต์ที่ทำขึ้นไปโพสต์ใน Show GN... น่าจะมีหลายคนมาตอบสนองให้แน่นอน! 555
ฉันลาออกจากบริษัทที่ทำงานมานานและได้เริ่มต้นเส้นทางอาชีพใหม่ในสาย IT มีหลายอย่างที่ยังไม่รู้ แต่การได้ค่อย ๆ เรียนรู้สิ่งใหม่ทีละนิดนั้นสนุกมากเลยค่ะ ตอนนี้กำลังโฟกัสกับการสั่งสมประสบการณ์และตั้งใจเรียนรู้อย่างเต็มที่เพื่อเพิ่มคุณค่าของตัวเอง
ในด้านงานอดิเรก ฉันกำลังลงการ์ตูนเกี่ยวกับบอร์ดเกมในบล็อกส่วนตัว / ชุมชนบอร์ดเกมหลายแห่งอยู่ โชคดีที่มีโอกาสดี ๆ เลยได้สปอนเซอร์บ้างเป็นครั้งคราว และก็สนใจทำอย่างจริงจังเพราะหวังว่าจะมีโอกาสมากขึ้นในอนาคต!
อยากพัฒนาช่องทางอย่างบล็อกส่วนตัวหรือ Instagram อะไรทำนองนั้นให้เติบโตขึ้น แต่ตอนนี้ก็ยังไปได้ค่อนข้างช้า คิดว่าคงต้องทำอย่างสม่ำเสมอถึงจะเป็นคำตอบ เลยค่อย ๆ ทำต่อไปเรื่อย ๆ ค่ะ!
อ่านการ์ตูน Nemesis สนุกมาก(?!)
(จุกเลย)
ขอบคุณมาก! สิ่งนี้ช่วยให้ผมรักษาแพสชันของตัวเองไว้ได้มากเลย
อืม.. พอมองย้อนกลับมาที่ตัวเองแล้ว ดูเหมือนว่าสิ่งที่ฉันมีแพสชันมากที่สุดก็คืองานหลัก(?) ของตัวเองนี่แหละ ไม่ได้มีใจแบบ "สู้ ๆ!" อยู่ตลอดเวลาเสมอไป บางทีก็รู้สึกเบื่อ ไม่ชอบ เหนื่อย หมดไฟ หรือเสียความสนใจไปบ้าง แต่พอทำงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จสิ้น ก็จะกู้ความรู้สึกแบบนั้นกลับมาได้ เพราะความสุขจากการได้ทำอะไรสักอย่างให้สมบูรณ์มันช่วยเติมพลังให้ และทำให้คิดว่า "นี่แหละคืองานที่อยากทำให้ดีที่สุด"
ฉันยังมีแพสชันกับการใช้ชีวิตให้สุขภาพดีและสมดุลมากกว่าเมื่อก่อนด้วย ทั้งกินอาหารเสริม กินอาหารเช้าเพื่อสุขภาพ กินข้าวให้ตรงเวลา รับแสงแดด และเล่นสมาร์ตโฟนน้อยลง แบบนี้แหละที่เรียกว่าใส่พลัง(?) ลงไป
อีกอย่าง ฉันก็ทุ่มเทกับการพยายามแบ่งเวลาใช้ให้ดีขึ้น รู้ตัวมากขึ้นเรื่องการใช้เวลา และถึงแม้งานจะไม่เป็นไปตามแผน หรือเคยเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระ ก็จะไม่โทษตัวเองอยู่นานเกินไป แต่หันไปทุ่มพลังกับการคิดต่อว่า หลังจากนั้นควรรับมืออย่างไรแทน
สำหรับผม ดูเหมือนว่า การสร้างและดูแล GeekNews คือสิ่งที่ผมทุ่มเทที่สุดมาเป็นปีที่ 3 แล้ว ครับ ทุกวันผมอ่านข่าวหลายร้อยชิ้น แล้วคัดเลือกข่าวที่น่าสนใจและน่าจะมีคนสนใจ จากนั้นก็เรียบเรียงให้อ่านง่ายแล้วโพสต์ลงไป ผมอิจฉาบรรยากาศของ HackerNews ที่ YC ดูแลอยู่มาก มีทั้งนักพัฒนา ผู้ก่อตั้ง VC CEO และ CTO มากมายเข้ามาอ่านบทความใหม่ ๆ แล้วก็เขียนความเห็นของตัวเอง ทิ้งข้อความที่เป็นประโยชน์ต่อคนอื่นไว้ ผมเลยเริ่มต้นด้วยความคิดที่ว่า ถ้ามีวัฒนธรรมแบบซิลิคอนแวลลีย์เช่นนี้ในประเทศเราก็คงดี และกำลังทำมันต่อไปด้วยความคิดว่า ถ้าทุ่มเททำต่อเนื่องสักประมาณ 10 ปี ผู้คนน่าจะรู้จักกันมากขึ้น
ตอนนี้จำนวนการติดตั้งบอตใน Slack/Jandi/Google Chat/Teams/Discord กำลังจะเกือบ 2,000 แล้วครับ ถ้าตัวเลขนี้ไปถึงราว 10,000 ก็น่าจะดี ผมคิดว่าคนคงรู้สึกว่าการโพสต์ข่าวเป็นเรื่องยากเพราะต้องเขียนสรุปให้อ่านง่าย เลยตั้งใจว่าจะค่อย ๆ เพิ่มการโพสต์แบบมีแค่พาดหัวข่าวกับลิงก์เหมือน HackerNews ให้มากขึ้น เป้าหมายอีกอย่างคืออยากให้มีข่าวถูกโพสต์เยอะพอที่แค่อ่านพาดหัวเรียง ๆ ก็พอจะรู้ข่าวสารสาย IT ได้ครบ
ส่วนตัวแล้ว ผมกำลังตั้งใจพัฒนางานอดิเรก บอร์ดเกม อย่างจริงจังครับ เพราะอายุขัยเฉลี่ยของมนุษย์ยืนยาวขึ้นเรื่อย ๆ ผมเลยลองคิดว่ามีอะไรบ้างที่แก่ไปแล้วก็ยังสนุกกับมันได้ และสุดท้ายก็รู้สึกว่าไม่มีอะไรเหมาะเท่าบอร์ดเกม กอล์ฟที่หลายคนชอบนั้นพออายุมากขึ้นและกำลังกล้ามเนื้อลดลงก็เล่นลำบาก แถมยังมีข้อจำกัดเรื่องจำนวนคนด้วย การเล่นดนตรีหรือศิลปะก็ดี แต่ถ้าสนุกคนเดียวอย่างเดียวก็ดูเหงานิดหน่อย
แต่บอร์ดเกมนั้นมีหลากหลายมาก ตั้งแต่เล่นคนเดียว เกมสำหรับ 2 คน เกมวางแผนสำหรับ 3~6 คน เกมปาร์ตี้สำหรับ 6~8 คน ไปจนถึงเกมที่เล่นได้เกิน 10 คน ทำให้ไม่ว่าจะรวมตัวกันกี่คนก็ยังเล่นเกม หัวเราะ และคุยกันได้ มันช่วยกระตุ้นสมองอย่างต่อเนื่อง กระตุ้นความอยากเอาชนะ และด้วยความสุ่มจากลูกเต๋าหรือการ์ดก็ทำให้เกิดสถานการณ์สนุก ๆ มีทั้งความลุ้นตอนรอการ์ดที่อยากได้ และความสุขจากการได้คุยกับผู้คนจนสนิทกันมากขึ้น แต่พอลองถามคนรอบตัวเกี่ยวกับบอร์ดเกม ก็มักมีความรู้สึกต่อต้านเล็ก ๆ และความเข้าใจผิดอยู่ เช่น "มันไม่ใช่ของที่เด็กเล่นกันเหรอ?" "มันไม่ใช่การพนันเหรอ?" "เกมอย่าง Jenga/Blue Marble จะสนุกอะไรขนาดนั้น?" แต่บอร์ดเกมเป็นสิ่งที่สนุกได้ตลอดชีวิต สนุกได้เต็มที่โดยไม่ต้องเดิมพัน และมีให้เลือกหลากหลายตั้งแต่เกมง่าย ๆ ไปจนถึงเกมซับซ้อนชนิดปวดหัวเลยทีเดียว
เพราะแบบนั้น ผมเลยจัดกลุ่มเล่นบอร์ดเกมทั้งแบบประจำและไม่ประจำ เชิญคนรู้จักในวงการ IT มาสนุกด้วยกัน ใครเคยอ่านคู่มือบอร์ดเกมก็น่าจะรู้ว่า พูดตามตรงอ่านอย่างเดียวแล้วเข้าใจยากจริง ๆ ถ้ามีคนที่เคยเล่นมาก่อนช่วยอธิบายด้วยปากเปล่าให้ดี ๆ ก็จะเล่นได้สบายขึ้น ผมเลยแนะนำว่าถ้ารอบตัวมีคนที่มีงานอดิเรกแบบนี้ ก็ลองไปเรียนรู้จากเขาดูได้เลย เพราะคนแบบนั้นอยากเล่นบอร์ดเกมมากอยู่แล้ว แค่มีคนมาขอเรียนด้วยก็ดีใจมากแล้วครับ (ใช่ครับ คนนั้นก็คือผมเอง)
มีสำนวนว่าของแบบนี้ต้องเคยลองถึงจะเป็น ตอนนี้ถ้าค่อย ๆ เริ่มสนุกกับมันไว้บ้าง พอหลังจากนี้ก็จะเข้าร่วมวงเล่นเกมแบบนี้ได้อย่างไม่กดดัน เพราะกติกาของบอร์ดเกม ถ้าคุ้นกับรูปแบบหลัก ๆ อยู่ไม่กี่ชนิด หลังจากนั้นก็จะสนุกกับเกมใหม่ ๆ ได้ง่ายขึ้น ผมเลยอยากแนะนำว่าอย่ากลัวและลองท้าทายตัวเองดูครับ
ถ้าชมรมบอร์ดเกมนั้นจัดแถวๆ กังนัมล่ะก็~ 555
รับคนใหม่ด้วยไหมครับ?!
อ๋อ ปกติทำแถวเขตมาโปครับ ตอนนี้ยังทำกับคนที่ผมรู้จักกันแบบออฟไลน์อยู่เป็นหลัก ถ้ามีคนมาสนุกด้วยกันมากขึ้นอีกหน่อยก็ว่าจะขยายต่อครับ!
โอ้ คุณเล่นบอร์ดเกมเหรอ! อยากให้ทุกคนได้รู้ถึงเสน่ห์ของบอร์ดเกมจริง ๆ เลย ผมก็เหมือนกัน..