เมืองและความทะเยอทะยาน
(maily.so)เมืองส่งสารถึงเราในวิธีที่ละเอียดอ่อนนับร้อยนับพัน สิ่งน่าทึ่งคือสารเหล่านั้นแตกต่างกันมากในแต่ละเมือง
- นิวยอร์ก : คุณต้องหาเงินให้ได้มากกว่านี้
- บอสตัน : คุณต้องฉลาดกว่านี้
- ซิลิคอนแวลลีย์ : คุณต้องสร้างสิ่งยิ่งใหญ่และกลายเป็นคนที่มีอิทธิพลมากขึ้น
- ปารีส : คุณต้องมีสไตล์กว่านี้
เมืองส่งข้อความถึงคุณราวกับเป็นเรื่องบังเอิญ ผ่านภาพที่คุณมองเห็นนอกหน้าต่างหรือบทสนทนาที่คุณได้ยินผ่านหู มีเพื่อนคนหนึ่งที่ย้ายไปอยู่ซิลิคอนแวลลีย์เคยบอกว่า สิ่งที่เขาไม่ชอบที่สุดในการอยู่ที่นั่นคือระดับของบทสนทนาที่เผอิญได้ยินมันไม่ค่อยดีนัก ตอนนั้นผมคิดว่าเขาพูดอะไรหลุดโลก แต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว บทสนทนาที่คุณได้ยินในชีวิตประจำวันบอกได้ทันทีว่าคุณกำลังใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางผู้คนแบบไหน
ไม่ว่าคุณจะมีใจแน่วแน่เพียงใด ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะไม่รับอิทธิพลจากคนรอบตัว ถ้าบางสิ่งสำคัญกับคุณมาก แต่ไม่มีใครรอบตัวสนใจสิ่งนั้นเลย แรงใจของคุณย่อมถดถอยลงได้
ในสาขาอย่างศิลปะ วรรณกรรม หรือ IT สภาพแวดล้อมยิ่งมีบทบาทสำคัญมากกว่าเดิม เพราะความรู้สึกว่าผู้คนรอบข้างมองว่าสิ่งที่คุณทำมีความสำคัญจะช่วยกระตุ้นแรงจูงใจ และขนาดกับโครงสร้างของเมืองก็ช่วยให้คุณได้พบผู้คนประเภทเดียวกัน
ถ้าคุณยังไม่แน่ชัดว่าตัวเองอยากทำอะไร การได้ไปใช้ชีวิตหลาย ๆ ที่ในช่วงวัยหนุ่มสาวน่าจะเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยที่สุด คุณไม่มีทางรู้ว่าเมืองหนึ่งส่งข้อความแบบไหน ถ้ายังไม่ได้ลองอยู่ที่นั่นด้วยตัวเอง สุดท้ายก็ต้องอาศัยการลองผิดลองถูก อยู่ที่นั่นบ้าง อยู่ที่นี่บ้าง แล้วถ้าไม่ใช่ก็ย้ายออกไป เพื่อจะได้ตัดสินใจว่าควรใช้ชีวิตอยู่ที่ไหน และเมื่อคุณได้พบสถานที่ที่ให้ความรู้สึกเหมือนบ้านอย่างแท้จริง เมื่อนั้นเองคุณอาจตระหนักได้ว่าตัวเองมีความทะเยอทะยานแบบใด
--
ผมได้อ่านบทความของพอล เกรแฮมในหัวข้อเมืองและความทะเยอทะยาน ผ่านจดหมายข่าวของคุณจงฮยอน ซึ่งเป็นหนึ่งในจดหมายข่าวที่ผมชอบที่สุด และด้วยสำนวนที่งดงามกับความคิดที่ชัดเจน ผมจึงหยิบบางประโยคที่ชอบมาแบ่งปัน
ยังไม่มีความคิดเห็น