- การโฟกัส (Focus) คือคำแนะนำข้อเดียวที่มอบให้ทั้งสตาร์ตอัปและบริษัทใหญ่ แต่ความหมายที่แท้จริงเริ่มต้นจากการ "หยุดทำงานส่วนใหญ่"
- เมื่อหยุดลูกค้าที่ไม่เหมาะสม ความสัมพันธ์ที่บั่นทอนพลัง และการไล่ตามตัวชี้วัดที่ไม่จำเป็น ก็จะเกิด พื้นที่ว่างของเวลาและพลังงานสำหรับทุ่มให้กับสิ่งที่สำคัญที่สุด
- เมื่อเลิกพยายามปรับปรุงทุกอย่างทีละ 1% ก็จะมี พื้นที่ว่างในการปรับปรุงสิ่งที่สำคัญที่สุดเพียงอย่างเดียวให้ดีขึ้น 30%
- แทนที่จะไล่ตามทุกโอกาส คุณสามารถทุ่มสมาธิทั้งหมดให้กับ โอกาสเดียวที่จุดตัดระหว่างความเป็นไปได้ในการลงมือทำกับศักยภาพขาขึ้นมีความหนาแน่นที่สุด
- เมื่อมีลำดับความสำคัญเพียงหนึ่งเดียว การตัดสินใจก็ง่ายขึ้น และ ทุกทางเลือกจะถูกทำให้เรียบง่ายเหลือเพียงว่า มันพาเข้าใกล้หรือพาออกห่างจากทิศทางนั้น
ความย้อนแย้งของการโฟกัส: ยิ่งทำน้อย ยิ่งทำได้ดี
- ต่อเมื่อหยุดงานส่วนใหญ่เท่านั้น จึงจะเกิดพื้นที่ว่างของเวลาและพลังงานสำหรับ ลงมือทำสิ่งที่สำคัญที่สุดได้อย่างเต็มที่และลึกซึ้ง
- อุปมาต้นมะเดื่อใน The Bell Jar ของ Sylvia Plath: พรรณนา โอกาสที่ค่อย ๆ เน่าและร่วงหล่นทีละอย่าง เพราะอยากได้ทุกตัวเลือกจนตัดสินใจไม่ได้
เมื่อหยุดอะไร จะเกิดพื้นที่ว่างแบบไหน
- หยุด ขายให้ลูกค้าที่ไม่เหมาะสม → จำนวนครั้งของการขายเพิ่ม 3 เท่า อัตราปิดการขายเพิ่ม 3 เท่า
- ปล่อยลูกค้าที่บั่นทอนพลังออกไป → มีพื้นที่ว่างเพื่อโฟกัสกับลูกค้าที่จ่ายมากขึ้นทุกปีและส่งพลังบวก
- หยุดพยายามอุดทุกจุดอ่อน → มีพื้นที่ว่างเพื่อใช้จุดแข็งเป็นคานงัด
- หยุดพยายามยัดทุกงานลงในตารางเวลา → มีพื้นที่ว่างสำหรับงานแกนหลักที่สร้างอิมแพกต์
- ลบถ้อยคำทางการตลาดที่ขี้เกียจและกว้างเกินไป → มีพื้นที่ว่างเพื่อสื่อสารว่าคุณทำอะไรจริง ๆ และทำไมมันจึงสำคัญ
- หยุดพยายามควบคุมทุกรายละเอียด → มีพื้นที่ว่างให้ทีมเติบโตอย่างอิสระ และให้ตัวเองโฟกัสกับสิ่งที่มีแค่คุณเท่านั้นที่ควรทำ
- หยุดนิสัยเช็กอีเมล·โซเชียลมีเดียทุก 11 นาที → มีพื้นที่ว่างเพื่อเข้าสู่ ภาวะลื่นไหล (flow) ของความคิดสร้างสรรค์และผลิตภาพ
- หยุดไล่ตามทุกตัวชี้วัด → มีพื้นที่ว่างเพื่อเจาะ ตัวชี้วัดเพียงตัวเดียวที่จะเปลี่ยนบริษัทได้
- หยุดพยายามทำให้ลูกค้าทุกคนพอใจ → มีพื้นที่ว่างเพื่อเปลี่ยนลูกค้าแค่ 'พอใจ' ให้กลายเป็น 'แฟนพันธุ์แท้ (fanatic)' ที่บอกต่อและไม่มีวันเลิกใช้
- ตัดความสัมพันธ์ที่เป็นพิษ → มีพื้นที่ว่างสำหรับความสัมพันธ์ที่ดีต่อสุขภาพ (ทั้งเรื่องส่วนตัวและงาน)
- หยุดพยายาม "มีทุกอย่าง" → มีพื้นที่ว่างเพื่อสัมผัสประสบการณ์ไม่กี่สิ่งที่สำคัญจริง ๆ อย่างลึกซึ้ง
บทสรุป: แก่นแท้ของการโฟกัส
- เวลาและพลังงานไม่ได้มีอย่างไม่สิ้นสุด และหัวใจของการโฟกัสคือ การใช้เวลาที่มีอยู่อย่างจำกัดให้ดีขึ้น
- อ้างอิง Hell Yeah or No ของ Derek Sivers: เมื่อมีลำดับความสำคัญเพียงหนึ่งเดียว การตัดสินใจก็ง่ายขึ้น
- เหมือนยอดเขาใหญ่บนเส้นขอบฟ้า เป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว สามารถมองเห็นได้จากทุกที่
- ถ้ามันพาไปสู่ภูเขาลูกนั้นคือ Yes ที่เหลือทั้งหมดคือ No
- คนส่วนใหญ่มักมองแต่พื้นและท้อกับอุปสรรคทุกอย่าง แต่เมื่อมองที่เส้นขอบฟ้า ก็จะ ก้าวข้ามอุปสรรคได้โดยไม่หวั่นไหว
ยังไม่มีความคิดเห็น