- กลิ่นเฉพาะตัวของหนังสือเก่าเกิดจากการที่หนังสือมีอายุและเสื่อมสภาพ จนปล่อยสารประกอบอินทรีย์ระเหยง่าย (VOCs) ออกมา
- หนังสือสมัยใหม่มีกลิ่นแตกต่างออกไป เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงในกระบวนการผลิต
- กระดาษของหนังสือทำจากเส้นใยเซลลูโลสที่ยึดกันด้วยลิกนิน ส่วนหมึกและการเข้าเล่มก็เพิ่มสารประกอบอินทรีย์ชนิดอื่นเข้าไป
- เมื่อเวลาผ่านไป แสง ความร้อน และความชื้นจะย่อยสลายกระดาษและสารประกอบต่าง ๆ จนปล่อย VOCs ที่ระเหยออกสู่บรรยากาศ
- กระบวนการผลิตเองก็มีผลต่อ VOCs ที่หนังสือปล่อยออกมาเมื่อมีอายุมากขึ้น
- กลิ่นอัลมอนด์ของหนังสือเก่ามาจากเบนซาลดีไฮด์ในกระดาษ ส่วนกลิ่นหวานคล้ายวานิลลามาจากวานิลลิน
- เอทิลเบนซีนที่ใช้ในหมึกและสีให้กลิ่นหวานคล้ายพลาสติก ขณะที่ 2-ethyl hexanol ซึ่งพบในตัวทำละลายและน้ำหอม ให้กลิ่นดอกไม้อ่อน ๆ
- หนังสือใหม่ปล่อย VOCs คนละแบบ เพราะใช้สารเคมีสมัยใหม่อย่าง hydrogen peroxide และ alkyl ketene dimer
- นักวิทยาศาสตร์สามารถวิเคราะห์ VOCs จากหนังสือเก่าเพื่อระบุอายุ สภาพ และประวัติของหนังสือเล่มนั้นได้
- การวิเคราะห์ VOC สามารถบอกได้ว่าหนังสือออกมาจากโรงพิมพ์ยุคแรก หรือจากโรงพิมพ์ปลายศตวรรษที่ 19 รวมถึงช่วยระบุการสลายตัวของสารประกอบและความจำเป็นในการอนุรักษ์
- บรรณารักษ์และนักประวัติศาสตร์ใช้การวิเคราะห์ VOC เพื่อศึกษาคอลเลกชัน และจับคู่หนังสือกำพร้ากับห้องสมุดต้นทางโดยอิงจากลายนิ้วมือทางเคมี
- กลิ่นของหนังสือเก่าอาจให้เบาะแสเกี่ยวกับที่มาและความลับของหนังสือตลอดช่วงเวลาหลายสิบปีหรือหลายศตวรรษ
- VOCs ยังอาจเป็นตัวบ่งชี้การสัมผัสควัน ความเสียหายจากน้ำท่วม หรือปัจจัยความเสื่อมอื่น ๆ ได้
1 ความคิดเห็น
ความเห็นจาก Hacker News