- ใช้เลนส์ชั้นเดียวที่ลดค่าสายตาลงหนึ่งระดับเพราะสายตายาวตามวัย
- ต่อมาก็เริ่มรู้สึกไม่สบายตาอีกทีละน้อย เลยลองใช้เลนส์ฟังก์ชันพิเศษ
- พื้นที่ที่มองหนังสือได้คมชัดค่อนข้างแคบ
- ประมาณ 4~5 บรรทัด
- ตัดเลนส์ Office
- ต่างจากเลนส์โปรเกรสซีฟตรงที่ไม่มีระยะไกล
- มีโฟกัสเฉพาะระยะกลางและระยะใกล้ จึงมองจอได้สบาย
- เพราะจัดสรรพื้นที่บนเลนส์ให้กับระยะจอมากกว่าเลนส์โปรเกรสซีฟ
- พอใจกับเลนส์ Office
- แค่ต้องยอมรับความไม่สะดวกที่ต้องพกแว่นเพิ่มอีกหนึ่งอัน
- ตอนนี้ใช้คู่กันระหว่างเลนส์ชั้นเดียว + เลนส์ Office
- กำลังคิดอยู่ว่าจะเปลี่ยนเลนส์ชั้นเดียวเป็นเลนส์โปรเกรสซีฟหรือไม่
3 ความคิดเห็น
ในฐานะรุ่นพี่(?) ขอพูดสักคำครับ..
ถ้าวันหนึ่งคุณต้องใช้เลนส์โปรเกรสซีฟจริง ๆ...
ผมคิดว่านี่คงเป็นเรื่องแล้วแต่กรณีมากกว่า
คนรอบตัวผมที่ใช้เลนส์โปรเกรสซีฟ ส่วนใหญ่มักปรับตัวไม่ได้กันเยอะมาก
ผมเริ่มใช้เลนส์โปรเกรสซีฟในปี 2020..
และล่าสุดก็ทำใหม่อีกครั้งในเดือนพฤษภาคม 2025
ผมไปทำที่ร้านแว่นแถวบ้านที่บริการดีมาก
ช่วงแรกปรับตัวได้ยากมากจริง ๆ
เจ้าของร้านแว่นยังอายุน้อยและยังไม่เคยมีภาวะสายตายาวตามวัย
เขาศึกษามาจากทฤษฎี เลยอธิบายไว้ล่วงหน้าเกี่ยวกับการใช้เลนส์โปรเกรสซีฟ
ถึงอาการต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้น แม้จะบอกไว้ก่อนแล้วก็ตาม
. ตอนขึ้นหรือลงบันได อาจรู้สึกว่าระดับแนวระนาบไม่ตรง
ต้องมีช่วงเวลาปรับตัวอย่างน้อยประมาณ 2 สัปดาห์
ถ้า 2 สัปดาห์แล้วยังปรับตัวไม่ได้ ก็สามารถทำใหม่ให้ได้..
เพราะมันพยายามทำให้เลนส์ชิ้นเดียวตอบโจทย์ทั้งการมองไกล มองใกล้ และระยะดูสมาร์ตโฟน
ก็เลยให้ความรู้สึกเหมือนพื้นที่ที่แสดงในมิติ 3D ถูกบิดเบือน แล้วเอาเลนส์ตาของผมไปยัดใส่แบบฝืน ๆ
ทั้งปวดตาและปวดหัวด้วย..
แต่ข้อดีก็คือตัวหนังสือบนสมาร์ตโฟนเห็นชัดดีครับ
จอมอนิเตอร์ก็มองเห็นได้พอใช้
ระยะไกลก็มองเห็นได้พอใช้เหมือนกัน
แต่ถ้านอนดูทีวีจะโฟกัสไม่เข้า
และตรงกลางของลานสายตาจะโฟกัสดี แต่ถ้ากลอกตาไปซ้ายขวา โฟกัสจะไม่เข้า
อืม.. ถ้าใช้ไปเรื่อย ๆ ก็จะคุ้นเองครับ
เลนส์ที่ตัดในปี 2020 เขาบอกว่าสามารถปรับโฟกัสได้ 7 ระดับ
ก็เลยทำมาใช้.. ช่วงเดือนแรกปรับตัวยากอยู่เหมือนกัน แต่หลังจากนั้นตาก็คุ้นเคย
ใช้มาได้ประมาณ 5 ปีก็ไม่มีปัญหา แถมยังแนะนำคนรอบข้างด้วย
แต่ล่าสุดแว่นหัก เลยต้องทำเลนส์โปรเกรสซีฟใหม่อีกครั้ง
คราวนี้แพงกว่าของเดิมขึ้นมาอีกขั้น และเป็นระดับ 8 ด้วย..
กลับยิ่งปรับตัวยากครับ..
โฟกัสตัวหนังสือบนจอไม่เข้าเลย --
จอ Wide ตรงกลางมองเห็นชัดนะ.. แต่ตัวหนังสือตรงมุมกลับโฟกัสไม่เข้า --
ก็เลยแอบคิดว่าเป็นเพราะทำแบบ 8 ระดับหรือเปล่า... ต้องคอยพยักหน้าขึ้นลงเพื่อหาโฟกัส
ภาพตัวเองตอนทำแบบนั้นก็ตลกดีครับ
พอกลับไปที่ร้านแว่นอีกครั้ง เขาก็พูดถึงเลนส์ออฟฟิศ...
ประมาณว่ามองชัดแค่ระยะ 1m~2m อะไรแบบนั้น...
อืม.. ก็เพิ่งเปลี่ยนแว่นไปด้วยราคาที่แพงอยู่แล้ว... พอได้ยินว่าต้องทำเลนส์ออฟฟิศอีก
ก็เศร้านิดหน่อยครับ
อย่างไรก็ดี.. ตอนนี้ใช้ตัวที่เปลี่ยนรอบที่ 2 มาได้ประมาณ 2 สัปดาห์แล้ว.. กำลังพยายามปรับตัวอยู่ครับ
ต่อไปถ้าคนรอบตัวจะทำเลนส์โปรเกรสซีฟ
ผมคงแนะนำแบบระมัดระวังมากขึ้น
อืม.. ช่วงนี้ถึงขั้นคิดจริงจังเลยว่าหรือผมควรเกษียณเพราะสายตายาวตามวัยแล้วนะ 5555
พอมาฟังแบบนี้แล้วก็ดูเหมือนว่าเป็นเรื่องดีที่เริ่มจากเลนส์ชั้นเดียว + เลนส์ออฟฟิศก่อนครับ ถ้าภายหลังได้ทำเลนส์หลายระยะเมื่อไร ผมจะมาแชร์รีวิวอีกทีครับ โชคดีที่ได้ยินมาว่า ถ้าใครปรับตัวไม่ได้ก็สามารถดาวน์เกรดกลับไปใช้เลนส์ชั้นเดียว และจะได้รับเงินส่วนต่างคืนด้วยครับ
ผมก็ใช้เลนส์ออฟฟิศเหมือนกัน แล้วรู้สึกว่าสบายตามากเวลาใช้มองจอ