- คำถามสำคัญของ Engineering Manager คือ ควรมีส่วนร่วมกับการเขียนโค้ดมากแค่ไหน ซึ่งไม่ใช่แค่เรื่องความชอบส่วนตัวหรือการจัดสรรทรัพยากร แต่เป็นเรื่องของ การวางตำแหน่ง (Positioning)
- การวางตำแหน่งเป็นแนวคิดที่มาจากภาวะผู้นำทางทหาร และจะมีประสิทธิภาพเมื่อรักษาสมดุลระหว่าง การรับรู้สถานการณ์ (Situational Awareness) และ ความชัดเจนในการปฏิบัติการ (Operational Clarity)
- พื้นที่การวางตำแหน่ง 4 แบบ:
- โหมดวิกฤต (การรับรู้สถานการณ์ต่ำ, ความชัดเจนในการปฏิบัติการต่ำ) → เรียนรู้และทำให้เสถียร
- ความกำกวม (การรับรู้สถานการณ์สูง, ความชัดเจนในการปฏิบัติการต่ำ) → นำทีมด้วยการเป็นแบบอย่าง
- การบินแบบตาบอด (การรับรู้สถานการณ์ต่ำ, ความชัดเจนในการปฏิบัติการสูง) → เขียนโค้ดแบบจำกัดและเชิงรับ
- ความชัดเจน (การรับรู้สถานการณ์สูง, ความชัดเจนในการปฏิบัติการสูง) → กำหนดทิศทางเชิงกลยุทธ์
- ในระยะยาว การให้ความสำคัญกับการรับรู้สถานการณ์ก่อน คือรากฐานของความสำเร็จของทีม และการเขียนโค้ดเป็นเครื่องมือเชิงกลยุทธ์ที่ใช้ในบางช่วงเวลาเพื่อเสริมการรับรู้สถานการณ์และสนับสนุนทีม
- สิ่งสำคัญไม่ใช่การหาคำตอบตายตัว แต่คือ การปรับตำแหน่งอย่างยืดหยุ่นตามการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อม
แนวคิดของการวางตำแหน่ง
- การวางตำแหน่งคือการที่ผู้นำตัดสินใจว่าจะอยู่ตรงไหนเพื่อใช้อำนาจ การบัญชาการและการควบคุม (Command and Control)
- หากออกหน้าเกินไปจะจมอยู่กับรายละเอียด แต่ถ้าถอยหลังมากเกินไปก็จะมองไม่เห็นสถานการณ์จริง ทำให้ความสามารถในการนำลดลง
- Engineering Manager จึงควรเปลี่ยนคำถามจาก “ต้องเขียนโค้ดไหม?” เป็น “ต้องวางตัวอยู่ตรงไหนเพื่อให้ทีมประสบความสำเร็จ?”
กรอบการวางตำแหน่ง
- มี 2 แกน: การรับรู้สถานการณ์ (Situational Awareness) และ ความชัดเจนในการปฏิบัติการ (Operational Clarity)
- มี 4 พื้นที่:
- โหมดวิกฤต (Low SA, Low OC)
- ทั้งผู้จัดการและทีมยังเข้าใจไม่เพียงพอ และการลงมือทำขาดความต่อเนื่อง
- ควรกำหนดเป้าหมายระยะสั้นเพื่อทำให้สถานการณ์เสถียรก่อน แล้วจึงลงมือเขียนโค้ดเองเพื่อเพิ่มความเข้าใจด้านเทคนิคและตัวทีม
- ความกำกวม (High SA, Low OC)
- ผู้จัดการเข้าใจภาพรวมดี แต่ทีมยังสับสน
- ควรทำงานร่วมกับทีมโดยตรง แสดงให้เห็นเป็นตัวอย่าง และสร้างความไว้วางใจกับความรับผิดชอบ
- การบินแบบตาบอด (Low SA, High OC)
- ทีมขับเคลื่อนได้ดี แต่ผู้จัดการยังขาดความเข้าใจเชิงเทคนิค
- ควรเขียนโค้ดในขอบเขตจำกัด เช่น แก้บั๊กหรือช่วยซัพพอร์ตโปรดักชัน เพื่อเพิ่มความเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว
- ความชัดเจน (High SA, High OC)
- เป็นสภาวะที่เหมาะสมที่สุด ผู้จัดการควรโฟกัสที่กลยุทธ์ การบริหารความเสี่ยง และการสร้างวัฒนธรรม
- อย่างไรก็ตาม การชะล่าใจเป็นความเสี่ยง จึงอาจมีส่วนร่วมกับการเขียนโค้ดอย่างจำกัดเพื่อจับสัญญาณความเปลี่ยนแปลง
การวางตำแหน่งเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา (Dynamic)
- พื้นที่อาจเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ของทีมและสภาพแวดล้อมภายนอก
- เหตุขัดข้องฉับพลัน → เปลี่ยนเข้าสู่โหมดวิกฤต
- การเปลี่ยนทิศทางธุรกิจ → ย้ายไปยังพื้นที่ความกำกวม
- ดังนั้นผู้จัดการไม่ควรยึดติดกับตำแหน่งเดิม แต่ต้อง คอยตรวจสอบและปรับตำแหน่งของตนอย่างต่อเนื่อง
ความสำคัญลำดับแรกของการรับรู้สถานการณ์
- ในระยะยาว การเสริมสร้างการรับรู้สถานการณ์คือภารกิจที่สำคัญที่สุดก่อน
- ต้องมีการรับรู้สถานการณ์เป็นฐาน จึงจะกำหนดเป้าหมายและนิยามบทบาทได้อย่างชัดเจน
- การเขียนโค้ดเป็นวิธีที่มีประโยชน์ในการเร่งให้เกิดการรับรู้สถานการณ์ หรือช่วยแก้ปัญหาของทีมได้โดยตรง
บทสรุป
- ไม่มีคำตอบตายตัวว่า Engineering Manager ควรเขียนโค้ดมากแค่ไหน
- สิ่งสำคัญคือ การวินิจฉัยสถานการณ์ปัจจุบันของทีม (การรับรู้สถานการณ์ vs ความชัดเจนในการปฏิบัติการ) และเลือกการวางตำแหน่งให้เหมาะกับสถานการณ์นั้น
- การเขียนโค้ดจะมีประสิทธิภาพเมื่อใช้เป็น เครื่องมือด้านภาวะผู้นำ ไม่ใช่เพียงเรื่องของผลิตภาพ และด้วยวิธีนี้จึงจะสร้างทีมสมรรถนะสูงได้
ยังไม่มีความคิดเห็น