ภาพถ่ายนายหน้าอสังหาริมทรัพย์สุดห่วย
(terriblerealestateagentphotos.com)- เป็นเว็บไซต์เน้นภาพที่รวบรวม ฉากความล้มเหลวที่อธิบายได้ยาก จากภาพถ่ายประกาศขาย/ให้เช่าอสังหาริมทรัพย์ พร้อมแคปชันมุกสั้น ๆ
- โพสต์ถูกจัดกลุ่มด้วยแท็กอย่าง real estate, photography, realty, property, estate agents, interiors, interior design, architecture เพื่อสานต่อ การเสียดสีภาพถ่ายอสังหาริมทรัพย์
- จัดการกับความกระอักกระอ่วนของภาพด้วย มุกบรรทัดเดียว เช่น “The toilet is south facing.”, “Don’t slam the seat on your way out”, “Police want to speak to anyone from the 1970s.”
- มีโครงสร้างเรียบง่ายพร้อมลิงก์ Home, Archive, Submit a photo, Contact รวมถึงลิงก์แชร์และติดตาม ผู้อ่านจึงสามารถไล่ดูอาร์ไคฟ์หรือส่งภาพเองได้
1 ความคิดเห็น
ความเห็นจาก Hacker News
มีบทสัมภาษณ์ผู้เขียนอยู่: https://www.digitalesbild.gwi.uni-muenchen.de/inexplicably-b...
จุดสำคัญคือรูปต้องมาจาก เว็บไซต์ประกาศขายอสังหาริมทรัพย์ จริง ๆ ดังนั้นถ้าไม่มีลิงก์ ไม่มีโลโก้นายหน้า หรือหาที่มาบนออนไลน์ไม่ได้ ก็มักจะไม่ใช้
อีกเกณฑ์หนึ่งคือ ถ้าไม่ใช่ภาพที่ถ่ายมาเพื่อโปรโมตขายบ้าน ต่อให้เป็นฉากตลกหรือชวนช็อกที่นายหน้าไปเจอวันนั้นก็จะไม่ใช้
ฉันเคยรู้จักคนหนึ่งที่เป็นเจ้าหน้าที่สืบสวน FBI และทำงานนายหน้าอสังหาริมทรัพย์ระดับหรูเป็นอาชีพเสริม
ตอนถ่ายภาพเฝ้าระวังลับกับตอนถ่ายภาพบ้านที่ลงขาย เขาใช้ เมมโมรีการ์ดใบเดียวกันกับกล้องราคาแพงตัวเดียวกัน แล้ววันหนึ่งก็อัปโหลดทั้งการ์ดขึ้น MLS แบบเปิดสาธารณะ
ดูเหมือนว่ารูปเฝ้าระวังจะค้างอยู่บนนั้นหลายวันอยู่เหมือนกัน จนทุกวันนี้ก็ยังตัดสินไม่ได้ว่านี่แย่กว่าในฐานะเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมาย หรือในฐานะนายหน้าอสังหาริมทรัพย์
แบบจงใจทำให้ดูเหมือนตัวตนถูกเปิดโปง เพื่อให้ไปเล่นบทสายลับสองหน้า แล้วจริง ๆ เป็นสายลับสามหน้าที่ทำงานให้ FBI อีกที อาจรับงานเขียนบทฮอลลีวูดเป็นอาชีพเสริมได้ด้วยมั้ง
ถ้าเป็นเมมโมรีการ์ดสำหรับภาพเฝ้าระวังของ FBI ฉันนึกว่าจะต้องมีมาตรการความปลอดภัยและการเข้ารหัสสารพัดเพราะ ขั้นตอนการเก็บรักษาพยานหลักฐาน ไม่อย่างนั้นหลักฐานภาพคงยืนในศาลลำบาก
บริษัทด้านการแพทย์ที่ฉันทำงานอยู่ก็เข้ารหัสและป้องกันการ์ดกล้องเพราะ HIPAA จนคอมพิวเตอร์ที่ไม่ได้รับอนุญาตเมานต์ยังไม่ได้เลย
จริง ๆ ก็แอบคิดว่าอาจเป็นนายหน้าที่แกล้งทำตัวเป็นเจ้าหน้าที่ FBI ก็ได้ แต่พอมาถึงจุดนี้แล้วจะสำคัญอะไรล่ะ
รูปทั้งหมดควรเป็นต้นฉบับตามจริง ไม่มีการแต่งหรือจัดฉาก ถ้าอยากได้ภาพเร้าอารมณ์ก็แค่ป้อนพรอมป์ให้ generative AI สร้างภาพสร้างสรรค์สุดอลังการก็ได้
ฉันเคยเสียเวลาไปหลายวันกับการตระเวนดูอพาร์ตเมนต์ เพราะรูปถ่ายดูดีมากแต่ของจริงบ้านแย่มาก
ปัญหาคือพวกบันไดแคบและชัน รูปที่เก่าเกินไป หรือเลนส์ตาปลาที่ทำให้ห้องดูกว้างขึ้น
ที่รูปพวกนี้ไม่ค่อยสมบูรณ์แบบ ส่วนใหญ่ดูเหมือนเป็นเพราะ ตัวบ้านเอง มากกว่า ไม่เกี่ยวกับนายหน้าอสังหาริมทรัพย์
ในมุมของผู้ซื้อ การได้เห็นทุกแง่มุมของสิ่งที่กำลังจะซื้อกลับเป็นเรื่องดีด้วยซ้ำ นายหน้าจำเป็นต้องปิดบังจุดด้อยด้วยหรือ? ยังไงคนที่มาดูสถานที่ก่อนซื้อส่วนใหญ่ก็จะเห็นอยู่ดี
แถวที่ฉันอยู่หนักกว่านี้มาก และมักเห็นความไร้ความสามารถของนายหน้าจริง ๆ มีแต่รูปภายนอกห้ารูปแต่ไม่มีรูปห้องเลยสักรูป หรือรูปเบลอ รูปเอียงเหมือนถ่ายจากบนเรือ หรือถ่ายประตูบานเดิมซ้ำสามรูป
ฟังเหมือนมุก แต่ในเว็บอสังหาฯ ของแถวนี้เจอจริงเป็นประจำ ถึงอย่างนั้นก็ยังขายกันได้ แสดงว่าน่าจะเป็น ตลาดของผู้ขาย
ถ้าสวนหน้าบ้านจะดูแย่ก็ช่วยไม่ได้ แต่ทำไมต้องวางเก้าอี้พลาสติกให้หันเข้าหากำแพงจนดูน่าขนลุกกว่าเดิม? ทำไมต้องถ่ายหน้ากระจกแบบเกือบเปลือย? ทำไมต้องใส่ต้นคริสต์มาสราคาถูก ตุ๊กตาผ้าสุดหดหู่สองตัวที่มุมห้องว่าง เครื่องตัดหญ้าในห้องนั่งเล่น หรือคุณตาที่กำลังดูทีวีติดเข้าไปในรูปด้วย?
แต่ก็เข้าใจได้ว่าหลายครั้งต้องถ่ายบ้านที่มีคนอาศัยอยู่จริง และผู้เช่าอาจไม่ยอมให้เข้า หรือส่งมาแค่รูปเบลอ ๆ ที่ถ่ายเอง แน่นอนว่าส่วนใหญ่ก็คือความไร้ความสามารถนั่นแหละ แต่ถ้าทุกคนทำงานตัวเองได้สมบูรณ์แบบ โลกก็คงเปลี่ยนจากเรื่องที่สำคัญกว่าวงการอสังหาฯ ไปก่อนแล้ว
บางกรณีก็ดูเหมือนช่างภาพพยายามทำให้มันออกมาดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว
ประกาศนั้นได้รับ ใบสมัคร 50 ฉบับ ภายใน 2 ชั่วโมงหลังลงประกาศ ในตลาดแบบนั้น แค่เขียนว่า ‘มีบ้านให้เช่า’ ก็คงมีใบสมัครทะลักเข้ามาทุกวันแล้ว
ตอนนี้แย่น้อยลงหน่อย หลายคนถูกผลักไปสู่ภาวะไร้บ้านจนตลาดเช่าผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ตอนย้ายไป Seattle ในปี 2011 แล้วหาที่เช่า รู้สึกแปลกที่รูปประกาศหลายแห่งดูเหมือนภาพวาดหรือภาพเรนเดอร์สถาปัตยกรรมทั้งหมด
เพื่อนอธิบายให้ฟังว่า รูปที่น่าจะถ่ายในวันที่ฟ้าครึ้มมักถูกเอารูปท้องฟ้าสีฟ้าใสไม่กี่รูปมาทำ Photoshop ใส่เป็นฉากหลัง เลยทำให้แสงดูแปลกๆ
https://seattlebubble.com/blog/2010/09/30/real-actual-listin...
การเติมท้องฟ้าสีฟ้านิดหน่อยโดยทั่วไปมักพอรับได้ แต่ห้ามปกปิดข้อบกพร่องสำคัญหรือบิดเบือนคุณสมบัติจริงของบ้าน
ในที่สุดก็มีที่ไว้แชร์รายการอสังหาริมทรัพย์น่าสงสัยเสียที ใน Norway นายหน้าจะจ้างโฮมสไลลิสต์มาทำให้บ้านดูดี
บ่อยครั้งก็เลยไปไกลถึงขั้นตลก เช่น เอาที่นอนลมมาจัดให้ดูเหมือนเพิ่งมีคนลุก หรือเอารูปจากนิตยสารมาแขวนผนังในบ้านเก่าๆ
เรื่องคล้ายกันนี้ยังมี Zillow Gone Wild https://twitter.com/zillowgonewild และ McMansion Hell https://mcmansionhell.com/
คนเขาสร้างบ้านชานเมืองเพื่ออยู่อย่างสบายและปลอดภัยกับครอบครัว แต่กลับมีคนในอินเทอร์เน็ตมาทำท่าว่ารสนิยมตัวเองดีกว่า มันไม่ค่อยน่าประทับใจ
ให้ความรู้สึกประมาณว่า “ดูนี่สิ อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีสิ่งนี้ใช่ไหม?” ดีใจที่ Sandra ได้ฝึกถ่ายภาพเชิงศิลป์ต่อไป แต่ถ้าเป็นรูปประกาศขายก็อยากให้ตัดออก
รูปอสังหาริมทรัพย์มีโครงสร้างแรงจูงใจที่ไม่ดี
การไปดูบ้านที่อาจจะซื้อก็เป็นงานไม่น้อย แต่แทบไม่มีใครซื้อโดยไม่ไปดูด้วยตัวเองเลย ดังนั้นนายหน้าจึงถูกปรับให้เหมาะกับการทำให้คนยอมมาดูบ้านก่อน ต่อให้ต้องโกหกผ่านรูปก็ตาม
แบบนี้ทำให้ความคาดหวังถูกตั้งไว้ผิด และพอไปดูจริงก็มักผิดหวัง เพราะสถานที่จริงไม่เหมือนที่รูปบอกไว้เลย
ในฐานะผู้ซื้อก็พอจะชินได้ แต่การสร้างความคาดหวังผิดๆ ไม่ใช่สิ่งที่ทั้งผู้ซื้อหรือผู้ขายต้องการ
บางกรณีก็ไม่ใช่รูปแย่ แค่เป็นของที่ขายยาก และบางกรณีก็ซื่อสัตย์เกินไปจนดูแย่ แน่นอนว่าส่วนใหญ่ก็แค่ถ่ายรูปไม่เก่ง แต่รูปไฟไหม้นั้นยอดเยี่ยมมาก
ในสภาพแวดล้อมของฉัน เข้าเว็บไซต์นี้ไม่ได้เลย ใช้ Firefox 114, การป้องกันการติดตามค่าเริ่มต้น และการตั้งค่ามาตรฐานของ uBlock Origin
ไม่อยากเสียเวลาไปกับการดีบัก และก็อยู่ได้โดยไม่ต้องดูรูปพวกนั้น
แต่จะขอบ่นในที่ที่น่าจะมีนักพัฒนาเว็บเยอะหน่อยว่า เกิดอะไรขึ้นกับการพัฒนาเว็บกันแน่ เว็บไซต์แสดงรูปเว็บหนึ่งจำเป็นต้องซับซ้อนจนพังทันทีเมื่อเจอ user agent ที่ออกจะนอกกระแสนิดหน่อยด้วยหรือ
ลอง Edge แล้วก็ยังใช้ไม่ได้
เพิ่งผ่านช่วงหาบ้านมาปีกับอีกครึ่ง เลยอยากเพิ่มกฎดีๆ อีกข้อ
ถ้าคำบรรยายประกาศบอกว่ามีห้อง แต่ไม่มีรูปห้องนั้น โดยปกติแล้วก็มักจะมีเหตุผลบางอย่าง
เคยไปดูบ้านที่บอกว่ามี 4 ห้องนอน แต่ในรูปมีแค่ 2 ห้อง อีก 2 ห้องที่เหลือยังสร้างไม่เสร็จ เพดานยังไม่มีแผ่นยิปซัมและพื้นก็ยังไม่มีวัสดุปูพื้น
เหลือเวลาอีกแค่ประมาณ 2 ปีที่จะอธิบายผลงานชิ้นเอกนี้ได้: https://tmblr.co/ZATxmv1uEj_En