ท่องเว็บเหมือนปี 1999
(billsworld.neocities.org)- Bill's World เป็นเว็บไซต์ส่วนตัวที่สร้างขึ้นด้วยคอนเซ็ปต์ว่าติดอยู่ใน GeoCities ปี 1999
- ผู้เยี่ยมชมถูกเรียกว่า “ผู้คนจากอนาคต” และเว็บไซต์ถูกตกแต่งให้เหมือน พอร์ทัลเวลา ที่พวกเขาสามารถเข้ามาได้
- ทั้งชื่อเรื่องและข้อความต่างชู ความคิดถึงและโลกทัศน์แบบขี้เล่น ของโฮมเพจส่วนตัวสไตล์ปี 1999 ไว้อย่างเต็มที่
- ยังมี ปุ่มเว็บ Bill's World อย่างเป็นทางการให้เอาไปติดบนเว็บไซต์ของตัวเองได้ด้วย
- ปุ่มเว็บมีไว้สำหรับลิงก์จากเว็บไซต์อื่นมายัง Bill's World เพื่อแสดง “link love”
โฮมเพจส่วนตัวที่ติดอยู่ใน GeoCities ปี 1999
- Bill's World เป็นเว็บไซต์ส่วนตัวที่ใช้ข้อความชวนให้ “ท่องเว็บเหมือนปี 1999”
- ผู้ดูแลตั้งเรื่องไว้ว่าตัวเองติดอยู่ใน GeoCities ปี 1999
- เว็บไซต์ใช้คอนเซ็ปต์เป็น พอร์ทัลเวลา ที่สร้างขึ้นเพื่อให้ผู้เยี่ยมชมจากอนาคตสามารถเข้ามาได้
ปุ่มเว็บ Bill's World
- ผู้เยี่ยมชมสามารถรับ ปุ่มเว็บ Bill's World อย่างเป็นทางการไปติดบนเว็บไซต์ของตัวเองได้
- ปุ่มนี้ใช้สำหรับลิงก์จากเว็บไซต์อื่นมายัง Bill's World และแสดง link love
1 ความคิดเห็น
ความคิดเห็นบน Hacker News
ตั้งค่า HTTP proxy เป็น
theoldnet.comพอร์ต1999และเพิ่มweb.archive.orgเป็นข้อยกเว้น แล้วทุกหน้าเว็บจะเปิดเหมือนมาจาก เว็บปี 1999 ผ่าน Wayback Machineถ้าเปลี่ยนพอร์ตก็เลือกปีอื่นได้
เพิ่มเติม: เหมือนทราฟฟิกจะถล่มจนล่มไปแล้ว
~/.emacsก็ใช้ได้แล้ว(setq gnus-select-method '(nntp "olduse.net" (nntp-port-number 11942)))จากนั้นพิมพ์
M-x gnusแล้วกดปุ่ม^เพื่อดูรายการ newsgroupอาจเหมาะกับ PC สำหรับเด็กเล็กด้วย
https://theoldnet.com/get?url=www.shadow.net%2F%7Egiorgio%2F...
ความโหยหาอดีตแบบนี้จับภาพด้านสุนทรียะได้ดี แต่สิ่งที่ทำให้เว็บปี 1999 พิเศษคือคนธรรมดามีเสียงของตัวเองผ่านเว็บไซต์ของตัวเองโดยตรง
เว็บไซต์ที่ใช้ Movable Type มักมีบรรยากาศแบบมีรสนิยม และในปี 1999 ก็มี LiveJournal กับ Blogger เข้ามาเสริม
คิดถึง เสียงที่เป็นอิสระ จริง ๆ โซเชียลมีเดียให้ความรู้สึกเหมือนเวอร์ชันกลวง ๆ ของของเดิม เหมือนลานโบว์ลิงที่ติดกันชนข้างเลน
เว็บในปี 1999 ยังมีชีวิตในฐานะพื้นที่แห่งการแสดงออก แต่ทุกวันนี้ส่วนใหญ่ไม่เป็นแบบนั้นแล้วและเต็มไปด้วยความเป็นองค์กร อยากให้มีวิธีเอาความรู้สึกที่เราเชื่อมถึงกันนั้นกลับคืนมา
ถ้าจะมีอะไรสักอย่างที่เปลี่ยนชีวิตสายเทคของฉันได้ก็คือ #getoutside
เพิ่มเติม: ไม่ได้ประชดนะ พูดจริง ออนไลน์มันลึกได้แค่ระดับหนึ่ง แล้วหลังจากนั้นก็... ไม่มีอะไรเลย...
การมีข้อจำกัดกลับทำให้ศิลปินสร้างสรรค์ขึ้นได้ในบางแง่ Wordle จะอยู่ตรงไหนในปี 1999 กัน?
สำหรับผู้อ่านอายุน้อย หน้านี้แสดงให้เห็นได้ดีว่าเดิมที ภาพเคลื่อนไหว GIF ถูกใช้บนเว็บอย่างไร และทำไมหลายคนถึงตกใจเมื่อมันกลับมาได้รับความนิยมครั้งใหญ่ในศตวรรษที่ 21 ในสไตล์ที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
น่าเสียดายที่ GIF ที่ยังเหลืออยู่ตอนนี้ส่วนใหญ่เป็นฉากจากหนัง/ทีวีที่ถูกตัดมาไว้ใช้ตอบสนองในคอมเมนต์ออนไลน์
ตอนนั้นเว็บไซต์อ่านและสำรวจได้ง่ายมาก
มันแค่ใช้งานได้เลย บางเว็บอาจดูหยาบ ๆ หน่อย แต่โดยรวมมี ความชัดเจน บางอย่างที่แปลกดี
ไม่นานมานี้ฉันเจอ https://www.seat61.com/ มันคือเว็บไซต์เรื่องรถไฟที่ดีที่สุดในโลก ซึ่งคนคนเดียวดูแลมาตั้งแต่ปี 2001 เว็บไซต์ดูเก่า แต่มีประโยชน์มากจริง ๆ
ไอเดียดีมาก และตั้งตารอจะลองเดินดูเอง แต่มีอะไรผิดยุคอยู่ในย่อหน้าแรก... “ดูหน้า MySpace ของฉันสิ” งั้นเหรอ? MySpace เพิ่งเปิดตัวในปี 2003 เอง
สงสัยจริง ๆ ว่าคนทำอันนี้เป็นคนที่ใช้เว็บในปี 1999 จริงหรือเปล่า หรือเขาใช้เสรีทางศิลปะกับไอเดีย “1999” กันแน่?
หลังจากนั้นมันถูกขายให้ Murdoch และพัฒนาต่อให้ดูเป็นเว็บโซเชียลมีเดียมากขึ้น แต่ก่อนหน้านั้นคนก็ใช้มันแบบนั้นอย่างไม่เป็นทางการอยู่แล้ว ผู้คนแชร์เพลง หนังสั้น และหนังโป๊กัน
มันสเกลไม่ค่อยได้เพราะไม่มีการลบข้อมูลซ้ำ และไฟล์ต่าง ๆ ถูกเก็บไว้ใน ฐานข้อมูล EBCDIC บน HP Surestore หลายเครื่อง ฉันกับคนอื่น ๆ เคยอัปเกรดจาก 9TB ที่ประกอบด้วยไดรฟ์ 4GB/9GB เป็น 18TB อยู่หลายครั้ง และต่อมาก็ไปถึงไดรฟ์ 18GB
https://billsworld.neocities.org/profile/
อีก 1% ก็เป็นไปได้
ซึ่งก็ดีกว่า เพราะกลิ่นอายของปี 1999 มันมีอยู่ในปี 1998 ด้วย และยังมีอยู่ในปี 2000 อันเป็นอนาคตอันแสนไกลด้วย
ฉันหัวเราะดังมากตอนเห็นโฆษณา Olean หลายคนอาจไม่รู้ว่า Olean คือชื่อแบรนด์ของ Olestra
มันเป็นสารทดแทนไขมันที่เคยดังอยู่พักหนึ่งในอาหารแคลอรีต่ำช่วงปลายยุค 90 มีคุณสมบัติทางโภชนาการคล้ายกัน แต่ร่างกายมนุษย์ย่อยไม่ได้ จึงมีแคลอรีเป็นศูนย์
แต่เพราะย่อยไม่ได้ มันเลยทำให้เกิดปัญหาการขับถ่ายที่เลวร้ายมาก และสุดท้ายก็หายไปจากตลาดเป็นส่วนใหญ่
ฉันอ่านเรื่องราวเกี่ยวกับอินเทอร์เน็ตผ่านนิตยสารมาตั้งแต่อินเทอร์เน็ตเปิดให้ใช้ในอินเดียเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 1999 และในวันแรกที่ไปถึงเมืองที่ใช้อินเทอร์เน็ตได้ สิ่งแรกที่ทำคือไปที่ไซเบอร์คาเฟ่[1] แล้วสร้าง Yahoo! และ Hotmail ID
ตอนนี้ยังมี Hotmail ID อยู่ แต่ Yahoo! หายไปแล้ว การได้ Hotmail ID กลับคืนมาก็เป็นเรื่องราวดี ๆ จากอดีตเหมือนกัน ;-)
อยากให้ความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์จริงชัดกว่านี้ แต่คร่าว ๆ ก็ประมาณนี้ เริ่มจาก Blogspot[2] ก่อนที่ Google จะเข้าซื้อ ซึ่งตอนนั้นยังไม่มีฟังก์ชันคอมเมนต์ นักพัฒนาชาวรัสเซียคนหนึ่งติดต่อมาบอกให้ลองใช้สคริปต์คอมเมนต์ของเขาที่ทำงานร่วมกับ Blogspot ได้ และฉันน่าจะเป็นผู้ใช้คนเดียวหรือเป็นหนึ่งในผู้ใช้ไม่กี่คน
เขาช่วยติดตั้งให้ เราอีเมลหากันเป็นประจำ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของคอมเมนต์บนเว็บไซต์ของฉัน ช่วงหลังฉันเลิกใช้คอมเมนต์ไปแล้ว แต่ต่อให้ลบสแปมออก จำนวนก็ยังเป็นเลข 5 หลัก
ลองค้นในบล็อกแล้ว แต่เหมือนจะลบโปรแกรมนั้นไปแล้วหรือไม่ก็ลืมชื่อไป อย่างไรก็ตามมันเป็นเครื่องมือที่ดี และเป็นเพราะคนดี ๆ อีกคนหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต
หลังจากนั้นก็ย้ายจาก Blogger ไป Movable Type แล้วก็ WordPress ซึ่งตอนนั้น WordPress ยังไม่มีตัวเลือกสร้างเพจด้วยซ้ำ ทุกวันนี้อยู่กับ “plain-text”
น่าจะเพราะความคิดถึง แต่เห็นสิ่งนี้แล้วฉันยิ้มกว้างเลย
แต่ก็สงสัยว่าคนอายุต่ำกว่า 30 หรืออาจจะต่ำกว่า 25 จะมองสิ่งนี้ยังไง มันดูน่าเกลียดไหม? น่าสนใจไหม? น่าเบื่อไหม?
แปลกดีที่ฉันชอบแบบนี้มากกว่า แต่อาจเป็นเพราะคิดถึงยุคที่ทุกอย่างบนหน้าจอดูเหมือนเวทมนตร์ เราอยากได้มากกว่านี้ แต่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยากได้อะไร
อินเทอร์เฟซผู้ใช้แบบนี้ยังเปิดพื้นที่ให้จินตนาการเข้ามามีบทบาท มันมีความเป็นการ์ตูนอยู่ด้วย ตอนนี้มัน ดูเป็นธุรกิจเกินไป
ค่อนข้างแม่นยำ แต่มีความต่างใหญ่ข้อหนึ่งคือ ทุกหน้าโหลดขึ้นมาทันที
ในปี 1999 เราคาดไว้เลยว่ากว่าเว็บเพจหนึ่งหน้าจะโหลดเสร็จต้องใช้เวลาอย่างน้อย 10 วินาที โดยเฉพาะรูปภาพที่มักจะค่อย ๆ … เลือน ๆ … ปรากฏขึ้นมา
มันจะโหลดภาพจากทุก ๆ บรรทัดที่ n ก่อน แล้วค่อยวนกลับมาเติมบรรทัดที่ n + i ไปเรื่อย ๆ จน i==n วิธีนี้ทำให้มองภาพรวมของทั้งภาพได้เร็วกว่าการโหลดทีละบรรทัดจากบนลงล่างแบบที่เห็นในภายหลัง และให้ความรู้สึกเหมือนความละเอียดแนวตั้งค่อย ๆ เพิ่มขึ้น
จำไม่ได้แล้วว่าเป็นฟอร์แมตรูปอะไร หรือเป็น Mosaic หรือ Navigator แต่เอฟเฟกต์นั้นชัดเจนมาก ตอนนั้นฉันคิดว่าเป็นวิธีที่ข้อมูลภาพถูกสตรีมมา แต่ตอนนี้ก็คิดว่าอาจเป็นวิธีที่ image codec สร้างบิตแมปที่พร้อมแสดงผลก็ได้
httpsในแถบที่อยู่ของ Netscape ดูแปลกยุคไปหน่อย ในทางเทคนิคปี 1999 Netscape ทำได้อยู่แล้ว แต่เว็บไซต์ที่ใช้จริงมีน้อยมาก แม้แต่เว็บอีคอมเมิร์ซก็เหมือนกันฉันจำได้ว่า ProLiant เซิร์ฟเวอร์เครื่องแรกที่เราเปลี่ยนให้รองรับ SSL ต้องใส่การ์ดเพิ่มสำหรับเร่งการเข้ารหัส เพราะทราฟฟิกที่มันรับอยู่ ประมาณของแบบนี้
https://www.hpe.com/psnow/doc/c04283920.PDF?jumpid=in_pb-psn...
โดยรวมแล้วทำได้ยอดเยี่ยมมาก ดีใจที่มีของแบบนี้ขึ้นบน Neocities
สำหรับฉันมันให้ความรู้สึกแบบ 56K แต่ในยุคนั้น 9600~14.4K น่าจะพบได้บ่อยกว่า
http://home.mcom.com/home/welcome.html
ในฐานะคนที่ผ่านยุค browser wars มา พอเห็นเว็บไซต์นี้แล้วความรู้สึกดี ๆ ถาโถมขึ้นมามากมาย ฉันรักอินเทอร์เน็ตในยุคนั้น
บังเอิญว่า Spotify ก็กำลังเปิดเพลงที่เมื่อก่อนฉันเคยโหลดผ่าน Napster พอดี ตอนนี้เลยจมอยู่กับความคิดถึงแบบ 100%