ผมลองมาหมดแล้วทั้งทูดูลิสต์, ปฏิทิน, โพโมโดโร และอีกสารพัดวิธี แถมตอนนี้ก็ยังพยายามอยู่ แต่ไม่ว่าอย่างไร การผัดวันประกันพรุ่ง ก็ดูเหมือนจะหาช่องโผล่มาได้เสมอ เลยอยากรู้ว่าคนอื่น ๆ จัดการกำจัดเจ้าปลิงตัวนี้กันอย่างไร
ผมลองมาหมดแล้วทั้งทูดูลิสต์, ปฏิทิน, โพโมโดโร และอีกสารพัดวิธี แถมตอนนี้ก็ยังพยายามอยู่ แต่ไม่ว่าอย่างไร การผัดวันประกันพรุ่ง ก็ดูเหมือนจะหาช่องโผล่มาได้เสมอ เลยอยากรู้ว่าคนอื่น ๆ จัดการกำจัดเจ้าปลิงตัวนี้กันอย่างไร
9 ความคิดเห็น
มีเคล็ดลับอะไรในการไม่ผัดวันประกันพรุ่งไหมครับ/คะ (how to deal with procrastination)
ถ้าจัดตารางไว้แบบเผื่อเวลาสบาย ๆ ตอนแรกก็จะกลายเป็นว่าผัดงานออกไป แต่พอเวลาผ่านไป งานที่ผัดไว้ก็จะมาเรียงตารางชนกันจนถึงเดดไลน์ .. แล้วก็กลับมาทำงานได้แบบไม่หยุดพักอีกครั้ง...?
นั่งอยู่ด้านหลังซีอีโอครับ
วิธีที่ผมใช้เป็นแบบนี้ครับ
ถ้าถึงขั้นผัดงานจนกระทบการใช้ชีวิตประจำวันจริง ๆ การไปพบแพทย์ก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งได้ครับ เพราะอาจเป็น ADHD มาตั้งแต่วัยรุ่นแต่ผ่านเลยมาโดยไม่รู้ตัวก็ได้
ฉันเองก็ลองมาหลายวิธีแล้ว แต่การฝืนเริ่มทำสัก 10 นาทีเป็นวิธีที่ได้ผลดีที่สุด พองานเสร็จหมดแล้วก็พักแบบเต็มที่ไปเลย
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลทางกายภาพหรือทางอารมณ์ การผัดวันประกันพรุ่งก็คงเกิดขึ้นได้อยู่ดีครับ/ค่ะ เลยจัดเวลาในวันเสาร์ไว้สำหรับสะสางงานที่เลื่อนมาไว้ ถ้าไม่มีงานที่ค้างอยู่ วันเสาร์ก็ถือเป็นเวลาว่างที่ให้เป็นรางวัลกับตัวเองครับ/ค่ะ
ผมลองด้วยการลดความยากและลดเป้าหมายลงก่อนครับ
เพราะมันเป็นแบบ
เริ่มไปก่อนก็สำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้วจริง ๆ ดังนั้นต่อให้ต้องสละอย่างอื่นไปบ้าง ขอแค่เริ่มได้ง่าย ๆ ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้วThe Rise of Worse is Better
ความเรียบง่าย แม้จะต้องแลกกับฟังก์ชันการทำงานในอุดมคติบางส่วน ก็มีคุณสมบัติในการอยู่รอดได้ดีกว่า the-right-thing
ผมคิดมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าถ้ามีงานที่ต้องทำสัก 5 อย่าง การทำแค่ 1~2 อย่างแล้วเลื่อนที่เหลือออกไปเป็นเรื่องธรรมชาติ ผมเลยสบายใจกับการคิดว่าการเลื่อนออกไปแปลว่ายังไม่ด่วนขนาดนั้น แต่ถ้าเลื่อนจนเลยกำหนดส่ง นั่นก็เป็นการขาดความรับผิดชอบครับ
การมองความรู้สึกผัดวันประกันพรุ่งให้ห่างออกมาสักหน่อยน่าจะช่วยได้ครับ สำหรับผมมันมักเป็นแค่ความอยากชั่วขณะ เลยพยายามอดทนไว้สักหน่อยจนกว่าจะเข้าที่ แล้วพอเป็นแบบนั้นไปก็จะพบว่าตัวเองกำลังทำงานอยู่ตามธรรมชาติครับ
เป็นคำตอบสั้น ๆ แต่ทำให้รู้สึกและได้คิดหลายอย่างเลย ขอบคุณครับ ผมจะติดไว้ข้างหน้าแล้วคอยนึกถึงเป็นครั้งคราว