การสำรวจปัญหาการสร้างภาพด้วย GPT และลิขสิทธิ์
- หลังการอัปเดตความสามารถสร้างภาพของ GPT ได้เกิดกระแสในหมู่ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในการ แปลงคอนเทนต์หลากหลายให้เป็นสไตล์ Studio Ghibli
- กรณีตัวอย่างที่เด่นคือภาพมีม ‘Disaster Girl’ ที่ถูกสร้างใหม่ในสไตล์ Ghibli
- นี่ก็เป็นตัวอย่างของความก้าวหน้าทางเทคนิคที่ทำให้ AI สามารถ จำลองสไตล์ศิลปะที่ใช้แรงงานอย่างเข้มข้นได้อย่างง่ายดาย
- แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีความอึดอัดที่รู้สึกได้ว่าเป็น ‘การเลียนแบบ’ ที่ตัดทอนอารมณ์ความรู้สึกเฉพาะตัวและความเป็นมนุษย์ของผู้สร้างต้นฉบับ
- การเลียนแบบและความคิดสร้างสรรค์
- Coco Chanel เคยกล่าวว่าไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการเลียนแบบ ส่วน Orson Welles กล่าวว่าความคิดสร้างสรรค์มีคุณค่ามากกว่าการเลียนแบบ
- Wilson Mizner กล่าวไว้ว่า ถ้าคัดลอกหนึ่งอย่างคือการลอกผลงาน แต่ถ้าคัดลอกสองอย่างเรียกว่าการศึกษา
ความรู้สึกที่ซับซ้อนต่อสไตล์ Studio Ghibli
- Studio Ghibli เป็นสตูดิโอแอนิเมชันที่มีชื่อเสียงด้านความเป็นช่างฝีมือ โดยบางครั้งใช้เวลา มากกว่าหนึ่งปีเพื่อสร้างฉากยาวเพียง 4 วินาที
- การทำภาพให้เป็น Ghibli ด้วย GPT เป็นทั้งการเลียนแบบความทุ่มเททางศิลปะนี้ และในอีกด้านก็ ทำให้มันกลายเป็นเรื่องล้อเลียนผ่านความเร็วและประสิทธิภาพ
- สิ่งนี้สะท้อนความกังขาทางวัฒนธรรมต่อ AI ที่เลียนแบบเพียงสไตล์ โดยไม่มีอารมณ์และประสบการณ์แบบมนุษย์
การทดลองหลบเลี่ยง IP ของ GPT
- ผู้เขียนให้ GPT สร้างภาพโดยไม่เอ่ยถึง IP ที่มีลิขสิทธิ์โดยตรง แต่ใช้ พรอมป์ต์ที่บรรยายอ้อม ๆ
- ตัวอย่าง: “นักผจญภัยนักโบราณคดีที่สวมหมวกและใช้แส้” → สร้างภาพที่ชวนให้นึกถึง Indiana Jones
- “ชายกล้ามโตที่ต่อสู้กับตัวร้ายหน้ากะโหลก” → ได้ภาพที่ดูเหมือน He-Man
- กระบวนการนี้เป็นผลการทดลองที่แสดงให้เห็นว่า AI สามารถ ‘เลียนแบบ’ IP ที่มีอยู่เดิมได้ง่ายเพียงใด
- เพียงแค่ใช้พรอมป์ต์ AI ก็สามารถ สร้างตัวละครหรือสไตล์เฉพาะได้อย่างแม่นยำ ซึ่งก่อให้เกิดความกังวลเรื่องการหลบเลี่ยงลิขสิทธิ์
เส้นแบ่งระหว่างลิขสิทธิ์กับการเลียนแบบ
- GPT ได้เรียนรู้สไตล์ภาพจำนวนมหาศาลระหว่างการฝึก ซึ่งหลายครั้ง มีที่มาจากภาพที่มีลิขสิทธิ์
- ตามรายงานของ Business Insider ระบุว่า “การเลียนแบบสไตล์อาจได้รับอนุญาตภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์”
- แต่การเลียนแบบของ GPT ไม่ได้หยุดอยู่แค่การคัดลอกสไตล์ หากยังนำไปสู่การสร้าง ตัวละครที่เหมือนหรือคล้ายกันอย่างมากในสาระสำคัญ
‘อุดมคติแบบเพลโต’ ที่ LLM สร้างขึ้น
- ภาพที่ GPT สร้างขึ้นมักใกล้เคียงกับ “ภาพในอุดมคติ” และให้ ภาพที่เข้าใกล้แก่นแท้มากกว่าผลการค้นหาจริง
- ตัวอย่าง: ภาพของ “สายลับอังกฤษ” → ได้ผลลัพธ์ที่ชวนให้นึกถึง 007 สไตล์ Craig/Brosnan
- สิ่งนี้เผยให้เห็นแง่มุมที่น่าสนใจว่า LLM เรียนรู้คล้ายมนุษย์ และก่อรูปแบบการรับรู้เชิงความคิดเหมือนกับเรา
พัฒนาการของ AI และอนาคตของข้อถกเถียงเรื่องลิขสิทธิ์
- GPT เป็นเทคโนโลยีที่แสดงให้เห็นทั้ง การละเมิดลิขสิทธิ์และความสามารถในการสร้างสรรค์อันน่าทึ่ง ไปพร้อมกัน
- การแพร่กระจายของมีมสไตล์ Studio Ghibli ชี้ให้เห็นว่า เครื่องมือ AI อาจทำลายแก่นแท้ของงานศิลปะต้นฉบับ แต่ก็ยังน่าดึงดูดได้ในระดับเดียวกัน
- ผู้ใช้จำเป็นต้องตระหนักว่า ในขณะที่ได้รับประโยชน์จากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี มันก็ กำลังทำให้เส้นแบ่งของทรัพย์สินทางปัญญาพร่าเลือนลง
บทสรุป: ทางเลือกที่ขึ้นอยู่กับเรา
- AI กำลังพัฒนาอย่างประณีตมากขึ้นเรื่อย ๆ ในการ ‘เลียนแบบ’ การสร้างสรรค์และทดสอบความคิดสร้างสรรค์
- ทิศทางของเทคโนโลยีนี้และการใช้อย่างมีจริยธรรมเป็น ขอบเขตความรับผิดชอบของผู้ใช้และนักพัฒนา
- ดังคำอ้างท้ายโพสต์:
> "คุณมีพลัง จงอย่าหยุด"
2 ความคิดเห็น
เป็น AI ที่ชื่อว่า Open แต่ไม่ได้เปิด และ IP ควรจะต้องเปิด..
เรียนรู้จาก IP ของผู้อื่น แต่โมเดลกลับเป็น IP ของตัวเองงั้นหรือ?
ท้ายที่สุดแล้วผมคิดว่าโมเดลควรเปิดมากกว่า (เก็บเงินในชั้นบริการ)
ความเห็นจาก Hacker News
หวังว่าการถกเถียงเรื่องศิลปะ AI จะนำไปสู่การวิจารณ์เรื่องทรัพย์สินทางปัญญา ระบบค่าลิขสิทธิ์ และกฎหมายลิขสิทธิ์ที่เข้มงวด
ความเห็นเกี่ยวกับการที่เว็บไซต์สมัยใหม่บนอินเทอร์เน็ตยังคงอยู่ได้ทั้งที่แถบเลื่อนยังไม่พัง
การวาด IP หรือจับภาพหน้าจอแล้วใช้ Photoshop ถือว่าอนุญาต
การที่โมเดล AI สร้างสำเนาแบบ 1:1 ของข้อมูลฝึกดูเหมือนเป็นกรณีร้ายแรงของ overfitting
คิดว่าน่าสนใจหากมีการประเมินและปรับเปลี่ยนคุณลักษณะทางกายภาพของตัวละครที่ AI สร้างขึ้น
มีจุดยืนคัดค้านทรัพย์สินทางปัญญา
การที่บริษัทพยายามทำให้คนเชื่อว่าพวกเขาเป็นเจ้าของและควบคุมเอาต์พุตเสียงหรือภาพทั้งหมดที่ตนสร้างขึ้นนั้นไม่เป็นความจริง
LLM กับการค้นหาบนอินเทอร์เน็ตนั้นต่างกัน แต่ LLM เรียนรู้จากทั้งอินเทอร์เน็ต จึงน่าจะมีส่วนที่ทับซ้อนกันอยู่
คำสั่งบอกเป็นนัยถึงตัวละครที่เป็นที่รู้จักดี และไม่ได้ทำให้ชัดเจนว่าไม่ต้องการต้นฉบับ