- Foy Information Desk ของ Auburn University เปิดให้บริการตอบคำถามทุกประเภทจากสาธารณะมาตั้งแต่ปี 1953 จนถึงปัจจุบัน รวมแล้วกว่า 70 ปี
- สำหรับผู้คนที่ไม่ใช้หรือไม่สามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้ หมายเลขโทรศัพท์นี้ทำหน้าที่เสมือน อินเทอร์เน็ตที่มีคนจริงรับสาย
- นักศึกษาตอบคำถามหลากหลายด้วย ท่าทีสุภาพและไม่ตัดสิน และบ่อยครั้งยังเกิดความผูกพันทางอารมณ์กับผู้คนที่โดดเดี่ยว
- ความสัมพันธ์กับผู้ที่โทรมาเป็นประจำอาจคลุมเครือ แต่ การหายไปของพวกเขากลับทำให้นักศึกษาเป็นห่วงได้มากจนรับรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเขาอย่างชัดเจน
- บริการนี้จึงเป็นมากกว่า Q&A ธรรมดา แต่ยังคงเป็น ช่องทางแห่งความเชื่อมโยงอันอบอุ่นที่มอบการสัมผัสแบบมนุษย์และการปลอบโยน
บริการโทรศัพท์อายุ 70 ปีของ Auburn University
จุดเริ่มต้นของ Foy Information Desk
- เป็นบริการโทรศัพท์ที่คณบดี James E. Foy เปิดขึ้นในปี 1953 เพื่อให้นักศึกษาใช้งาน
- นักศึกษาจะ ตอบทุกคำถามอย่างสุภาพ และปัจจุบันบริการได้ขยายไปสู่การให้บริการแก่สาธารณะโดยรวม
- ในช่วงเย็นวันธรรมดา ที่นี่จะได้รับทั้งคำถามประหลาดและคำถามจริงจังต่อเนื่องกัน เป็นประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใคร
บรรยากาศของโต๊ะ Foy ในปัจจุบัน
- เดสก์ที่ในอดีตเคยเต็มไปด้วยหนังสือ ตอนนี้ย้ายมาอยู่ในอาคารสมัยใหม่พร้อม iMac รุ่นล่าสุด 3 เครื่อง
- หมายเลขโทรศัพท์ยังคงเดิม และคำถามก็มีตั้งแต่ “ทรัพย์สินของ Elon Musk” ไปจนถึง “ควรทำอย่างไรเมื่อมีงูเข้าบ้าน”
- เมื่อพิจารณาว่าในสหรัฐฯ มีคนราว 13 ล้านคน และทั่วโลกมีราว 2.6 พันล้านคน ที่ไม่ได้ใช้อินเทอร์เน็ต โทรศัพท์สายนี้จึงมีบทบาทสำคัญ
- คู่มือนักศึกษามีความยาว 10 หน้า และระบุชัดว่า ห้ามคำถามที่ก้าวร้าวหรือเป็นการบ้าน
- สายส่วนใหญ่มาจากคนทั่วไป และมีนักศึกษา Auburn โทรเข้ามาเป็นครั้งคราว
ขาประจำผู้ไม่เปิดเผยตัวตน Beulah
- Beulah เป็นขาประจำที่มี เรื่องเล่าเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงและสัตว์ป่ามากมายนับไม่ถ้วน และน้ำเสียงชวนให้นึกถึง Jennifer Coolidge
- ตัวตนของเธอแทบไม่เป็นที่รู้จัก นอกจากการคาดเดาจากสำเนียงท้องถิ่นหรือข้อมูลผู้โทร
- นักศึกษาให้คุณค่ากับ การมีอยู่ของขาประจำเหล่านั้นในตัวมันเอง และตราบใดที่พวกเขาไม่หยาบคาย ก็จะไม่วางสายก่อน
- ในอดีตยังมีขาประจำที่ถูกเรียกว่า ‘คุณยายจากบ้านพักคนชรา’ ซึ่งการมีอยู่ของเธอยังคงอยู่ในความทรงจำของนักศึกษาจนถึงวันนี้
การแบ่งปันความรู้สึกและความเชื่อมโยง
- บางคนโทรเข้ามาเพียงเพราะ ต้องการใครสักคนคุยด้วย
- นักศึกษาคนหนึ่งเล่าว่าเคยรับสายอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วโมง โดยอีกฝ่ายเพียงอยากคุยกับใครสักคนหลังจากสูญเสียเพื่อนไป
- ไม่ว่าคำถามจะเป็นแบบใด ทุกสายจะได้รับความเคารพในระดับเดียวกัน
- บางคนโทรมาด้วยเสียงที่ฟังดูเหมือนเด็ก และบอกตรงๆ ว่าเบื่อ
Cora กับสายสนทนาที่มีความหมาย
- Cora Baldwin แม้จะ เรียนเอกวิศวกรรมซอฟต์แวร์ แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองถูกดึงดูดไปสู่การช่วยเหลือผู้คนมากกว่า
- ในสายหนึ่ง เธอได้คุยกับผู้สูงอายุที่ทำนายแนวทางอาชีพของเธอได้จากวันเดือนปีเกิดเพียงอย่างเดียว ทำให้ เธอตระหนักถึงความปรารถนาภายในที่ก่อนหน้านี้ตัวเองก็ไม่เคยรู้ตัว
- Cora เชื่อว่าสายที่เธอรับนั้น ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นโชคชะตา
- แต่เธอก็ยอมรับด้วยว่าเพราะเหตุผลด้านความเป็นจริง อาจไม่สามารถเลือกงานด้านบริการดูแลผู้คนได้
บทสรุป
- บริการโทรศัพท์นี้ไม่ใช่แค่ช่องทางส่งต่อข้อมูลเท่านั้น แต่ยัง ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างผู้คนที่โดดเดี่ยวกับโลกภายนอก
- นักศึกษามุ่งความสนใจไปที่ตัวคนมากกว่าคำถาม และแสดงให้เห็นถึง แบบอย่างของการสื่อสารแบบมนุษย์ที่เพียงการมีอยู่ก็เป็นการปลอบโยน
1 ความคิดเห็น
ความเห็นจาก Hacker News
สนุกดีที่ได้มาเห็นบทความนี้บน HN
800-GOOG-411 พยายามให้บริการคล้ายกัน แต่ก็ยุติไปภายใน 3 ปี
James E. Foy Information Desk
ตอนปฐมนิเทศนักศึกษา Auburn มีคนโทรไปที่ Foy Information Desk ถามว่า Jordan-Hare Stadium ใส่ M&M ได้กี่เม็ด
ที่ไหนสักแห่งก็คงยังมีคนทำงานเป็นพนักงานควบคุมลิฟต์อยู่
วิธีจบบทความทำให้เจ็บปวดใจ แต่ก็สื่อสารข้อความได้อย่างทรงพลัง
ในช่วงทศวรรษ 1990 ที่ RPI ก็มีบริการคล้ายกัน
ฉันเคยทำงานที่โต๊ะบริการอ้างอิงช่วงเปลี่ยนศตวรรษ
ฉันเรียนที่ Auburn ตอนอินเทอร์เน็ตเพิ่งเริ่มเข้ามา
NY Public Library ก็เคยมีบริการคล้ายกัน