ทำไมคนที่สร้างผลงานได้โดดเด่นจึงต้อง ‘แสดงจุดยืน’

ทำไมคนที่สร้างผลงานได้โดดเด่นจึงต้อง ‘แสดงจุดยืน’

1. ความแตกต่างระหว่าง Insight, Suggestion และ Assertion

   • Insight: การแชร์ข้อเท็จจริงหรือเทรนด์ที่น่าสนใจซึ่งได้จากการสังเกตและวิเคราะห์
     ตัวอย่าง) “ช่วงนี้มีปรากฏการณ์แบบนี้เกิดขึ้น”
   • Suggestion: การเสนอทางเลือกหลายแบบเพื่อแก้ปัญหา
     ตัวอย่าง) “ลองทำแบบนี้ดูไหม?”
   • Assertion: การเสนอทิศทางและการลงมือทำที่เฉพาะเจาะจงและชัดเจน พร้อมรับผิดชอบต่อสิ่งนั้นด้วยตนเอง
     ตัวอย่าง) “เราควรทำแบบนี้ และผมจะรับผิดชอบผลักดันเอง”

2. ทำไม ‘Assertion’ จึงสำคัญ?

   • การมีแค่ Insight และ Suggestion ไม่เพียงพอที่จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงหรือการลงมือทำจริง
   • Assertion มาพร้อมความรับผิดชอบต่อการกระทำและผลลัพธ์ ทำให้บางสิ่ง ‘ขับเคลื่อน’ ได้จริง
   • หากอยากมีอิทธิพลในองค์กร ต้องมีมากกว่าการส่งต่อข้อมูล นั่นคือมุมมองและความตั้งใจที่จะลงมือทำในแบบของตนเอง

3. 3 องค์ประกอบหลักของ Assertion

   1. มุ่งเน้นการลงมือทำ (Execution-oriented):
      • ตอบคำถามว่า “ดังนั้นเราควรทำอะไร?”
      • ไม่ใช่แค่การวิเคราะห์ แต่ต้องเชื่อมไปสู่แผนการปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม
   2. มุมมองที่เปี่ยมด้วยความเชื่อมั่น (Conviction):
      • ต้องเป็นความเห็นที่เจ้าตัวเชื่อจริงและสามารถโน้มน้าวผู้อื่นได้
      • สิ่งสำคัญไม่ใช่การยืมความคิดของคนอื่น แต่คือการตีความและความเชื่อของตนเอง
   3. ความเป็นเจ้าของ (Ownership):
      • คือท่าทีแบบ “ผมจะเป็นคนลุยเอง”
      • ต้องพร้อมรับผิดชอบต่อผลลัพธ์

4. Assertion เกิดขึ้นได้อย่างไร?

   • ต้องมี ‘การตีความในแบบของตัวเอง’ ที่ตั้งอยู่บนประสบการณ์ ข้อมูล และบริบทที่หลากหลาย
   • ไม่ใช่แค่การเรียงข้อมูล แต่ต้องมีค่านิยมและวิจารณญาณของตัวเองหลอมรวมอยู่ด้วย
   • งานที่ทำซ้ำ ๆ และมีรูปแบบชัดเจน AI อาจทำได้ดีกว่า แต่ ‘Assertion’ คือพื้นที่สร้างสรรค์ที่มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่ทำได้

5. ความหมายของ Assertion ท่ามกลางความไม่แน่นอน

   • ยิ่งเป็นสถานการณ์ที่ไม่มีคำตอบตายตัว หรือเป็นปัญหาที่ไม่เคยมีกรณีตัวอย่างมาก่อน ก็ยิ่งต้องการคนที่กล้าแสดงจุดยืน
   • แม้จะไม่ได้มั่นใจ 100% แต่ยิ่งไม่แน่นอนมากเท่าไร การมี Assertion ที่ชัดเจนและความตั้งใจจะลงมือทำก็ยิ่งช่วยให้โปรเจกต์เดินหน้าต่อได้
   • อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญคือต้องบอกระดับความมั่นใจของตนเองให้ชัดเจน (เช่น มั่นใจ 70%) และระบุขอบเขตความรับผิดชอบให้ชัด

6. อย่าหยุดแค่คำถาม แต่จงเสนอคำตอบ (Assertion) ด้วย

   • คนเก่งไม่ได้มีแค่คำถามที่ดี แต่ยังเสนอคำตอบของตัวเอง (Assertion) ควบคู่กันไปด้วย
   • มุมมองที่ชัดเจนแบบ “ผมคิดว่าเป็นแบบนี้” จะช่วยให้การถกเถียงเดินหน้าต่อ

7. Assertion ต้องอาศัยความกล้า

   • มันมีภาระอยู่ ทั้งความเสี่ยงที่จะผิด และการถูกเพื่อนร่วมงานหรือหัวหน้าคัดค้าน
   • แต่ Assertion เป็นสิ่งจำเป็นต่อการแก้ปัญหาและการเติบโตของทีมและองค์กร
   • ใคร ๆ ก็ให้ Insight หรือ Suggestion ได้ แต่ Assertion คือพื้นที่ของ ‘มืออาชีพ’

8. ตัวอย่างจริง

   • เมื่อนักวิเคราะห์ข้อมูลไม่หยุดอยู่แค่ “ข้อมูลออกมาแบบนี้”
     แต่กล้าพูดว่า “จากข้อมูลนี้ เราควรทำ X” จึงจะเกิดอิทธิพลที่แท้จริง
   • หากในที่ประชุมทีมมีแต่การพูดซ้ำ ๆ ว่า “มีปัญหาแบบนี้อยู่” การถกเถียงก็จะไม่คืบหน้า
     → ต้องมี Assertion ว่า “ผมคิดว่าเราควรแก้แบบนี้” จึงจะนำไปสู่การลงมือทำ

[materialmechanics]

ถ้าไม่ใช่การทุจริต/ยักยอกโดยเจตนาร้ายหรือเหตุอันเป็นมูลให้เลิกจ้าง บริษัทจะไม่ต้องการลดเงินเดือนหรือให้ลาออกอย่างเด็ดขาด

ก่อนอื่นเลย คงแทบไม่มีลูกจ้างคนไหน 99% ที่จะพูดว่า “ผมจะรับผิดชอบเอง”

ลองทำดูจริง ๆ ครับ อย่างน้อยคุณก็มีท่าทีแบบคนที่จะเป็นผู้บริหารแล้ว

ทันทีที่พูดคำนั้นออกมา การกระทำและมุมมองต่อหน้าที่งานนั้นจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ต่อให้ล้มเหลว ก็กลับจะยิ่งสะสมเครดิตได้มากขึ้น และคุณจะได้งานที่ต้องการความรับผิดชอบมากยิ่งขึ้น

นี่คือสิ่งที่บทความนี้ต้องการจะสื่อ

[proinworks]

ในบ้านเรา ถ้ามีความรับผิดชอบก็ไม่ใช่ว่าต้องลาออกเองหรอกหรือครับ
การอนุมัติต่อข้อเสนอนั้นเป็นสิ่งที่หัวหน้าตัดสินใจอยู่แล้ว... คนที่เสนอเองก็คงต้องเตรียมใจถึงขั้นลาออกด้วย หัวหน้าถึงจะยอมรับผิดชอบและอนุมัติให้

[fortune]

ผม/ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องด้านนี้เลยเลยสงสัยว่า โดยทั่วไปแล้วการรับผิดชอบสามารถทำได้อย่างไรบ้าง?
ในกรณีที่เป็นพนักงานในบริษัทที่ไม่มีหุ้นถือครอง
ลดเงินเดือน?
เอาความน่าเชื่อถือของตัวเองเป็นเดิมพัน?

[gargoyle92]

ในสถานการณ์ที่คุณพูดถึงนี้ "ความรับผิดชอบ" ที่สุดโต่งที่สุดก็น่าจะเป็น "การลดเงินเดือน"
อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่าเราควรเริ่มจากการนิยามก่อนว่า "ความรับผิดชอบ" หมายถึงอะไร
เวลาที่คนพูดกันว่า "ต้องรับผิดชอบ" ความหมายนั้นส่วนใหญ่มักไปจบลงที่เรื่องที่จับต้องได้หรือเรื่องทางธุรการเสียมาก

ผมคิดว่าความรับผิดชอบในองค์กร อย่างแรกที่สุดคือ "ความรับผิดชอบในการอธิบาย" และอีกอย่างคือ "ความรับผิดชอบจากการสูญเสียทรัพยากรความไว้วางใจ"
เมื่อถึงสถานการณ์ที่ต้องรับผิดชอบ เราก็จะต้องเผชิญกับความรับผิดชอบในการอธิบายสิ่งนั้นให้ใครสักคนฟัง และในกระบวนการนั้นเอง
ผมคิดว่าเราจะค่อย ๆ สูญเสียความไว้วางใจที่เพื่อนร่วมทีมหรือองค์กรมีต่อเราไปทีละน้อย

[propecia]

คือการรับผิดชอบต่อการจัดการแก้ไขสถานการณ์นั่นเอง หากผลลัพธ์ออกมาไม่ดี ก็เป็นการแสดงเจตจำนงว่าจะรับผิดชอบและอย่างน้อยจะทำให้กลับคืนสู่สภาพเดิม

[sungchi]

ดูเหมือนว่า "ความรับผิดชอบ" ที่กล่าวถึงในบทความจะมีความหมายไปในทางว่า จะเดินหน้าทำด้วยความตั้งใจ และจะพยายามเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดี

[krusher]

เห็นด้วยกับความเห็นนี้ครับ ดูเหมาะสมที่จะตีความว่าเป็นการตั้งใจทุ่มเทอย่างเต็มกำลัง โดยมองงานนั้นเสมือนเป็นงานของตัวเอง

[krusher]

ท้ายที่สุดแล้ว หากเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นภายในองค์กร ไม่ควรเป็นสายการตัดสินใจที่ต้องรับผิดชอบหรือครับ เพราะงานคงไม่เดินหน้าต่อไปโดยไม่มีการตรวจสอบและอนุมัติจากผู้จัดการ

ถ้าเป็นบริษัทที่มีแนวคิดเรื่องการประเมินและผลตอบแทน ก็น่าจะมีผลกระทบในทางลบต่อการประเมินบุคคลากรและผลงานของเจ้าตัวด้วย (เช่น การเลื่อนตำแหน่ง)

อ้างอิงจากบริษัท IT ของเกาหลี การลดเงินเดือนเป็นมาตรการที่แทบไม่ใช้กันนัก นอกจากในกรณีค่อนข้างรุนแรง (เช่น ผลประกอบการแย่ลงหรือการลงโทษทางวินัย) อย่างไรก็ตาม ก็มีบ่อยครั้งที่มีการตรึงเงินเดือนไว้ตามผลการประเมินบุคลากร ซึ่งเมื่อคำนึงถึงเงินเฟ้อหรือค่าครองชีพที่สูงขึ้นแล้ว ก็ให้ผลไม่ต่างจากการลดเงินเดือน แม้จะเป็นแค่การตรึงไว้ เจ้าตัวก็มักยอมรับได้ยากมาก และในหลายกรณีก็ถูกมองว่าเป็นการแนะนำให้ออกจากงานโดยพฤตินัย

[ashbyash]

การลดเงินเดือนคงจะทำได้ยากในทางปฏิบัติ และเมื่อผลลัพธ์ออกมาไม่ดี การไม่หาข้อแก้ตัวแล้วก็ยอมรับว่าตัวเองยังขาดในส่วนไหน ก็อาจมองได้ว่าเป็นการรับผิดชอบเช่นกัน

อีกทั้งผมก็คิดว่าความน่าเชื่อถือเองก็น่าจะรวมอยู่ในเรื่องของการรับผิดชอบด้วย แต่ดูเหมือนว่าจะใกล้เคียงกับความน่าเชื่อถือต่อไอเดียมากกว่าความน่าเชื่อถือต่อตัวบุคคล