ลาออกอยู่เสมอ
(jmmv.dev)-
ปรัชญาที่ดีสำหรับการใช้ชีวิตในที่ทำงานคือ "Always be quitting"
-
ไม่ได้หมายความว่าให้คิดจะลาออกตลอดเวลา แต่หมายถึงให้ทำตัวแบบที่พร้อมจะจากไปได้ทุกเมื่อ
→ สิ่งนี้จะทำให้คุณเป็นวิศวกรที่ดีขึ้น และเปิดโอกาสให้เติบโตมากขึ้น
→ คล้ายกับ "การทำให้ตัวเองถูกแทนที่ได้" และ "การทำงานของตัวเองในที่ทำงานให้เป็นอัตโนมัติ"
- แก่นสำคัญคือการทำให้ตัวเอง "ไม่ใช่คนที่ขาดไม่ได้" : NOT being indispensable
→ ถ้าคุณกลายเป็นคนที่ขาดไม่ได้ คุณจะถูกขังอยู่กับงานเฉพาะอย่าง ไม่มีทั้งวันหยุดและการเติบโต
→ และถ้างานนั้นหมดความจำเป็น ตำแหน่งของคุณก็จะหมดความจำเป็นไปด้วย
- ฟังดูย้อนแย้ง แต่การทำตัวให้เป็นคนที่ถูกแทนได้ง่าย (Disposable) กลับทำให้คุณมีอิสระมากขึ้น
→ ทำให้เติบโตไปสู่บทบาทที่สูงขึ้นได้ง่ายขึ้น และเปลี่ยนโปรเจ็กต์ที่กำลังทำอยู่ได้สะดวกขึ้น
- วิธีทำแบบเป็นรูปธรรม
- จัดทำเอกสารความรู้ของคุณ
→ ทุกครั้งที่มีคนมาถามคุณ นั่นคือสัญญาณว่ามีช่องว่างในเอกสารที่คุณทำไว้
→ เขียนคำตอบไว้ในเอกสาร บั๊ก คอมเมนต์ในโค้ด หรือที่ใดก็ได้ เพื่อให้คนที่มารับช่วงต่อไม่ต้องพึ่งคุณ
- จัดทำเอกสารแผนระยะยาว
→ ต่อให้คุณไม่ได้คอยบอกสถานะกันแบบเรียลไทม์ ก็ต้องทำให้คนอื่นดูแผนนี้แล้วเข้าใจได้ว่าโปรเจ็กต์จะมีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนี้
→ วางแผนล่วงหน้าไว้ตั้งแต่หลายเดือนก่อน เพื่อให้แม้คุณจะจากไป เพื่อนร่วมงานก็ไม่ต้องสับสนตั้งแต่วันแรก
- จัดทำเอกสารการประชุม
→ บันทึกทุกการประชุมที่คุณเข้าร่วมและแชร์ภายในทีม ระบุว่าใครเข้าร่วม มีการคุยเรื่องอะไร และสรุปออกมาอย่างไร
→ อ้างอิงบันทึกการประชุมเหล่านี้จากเอกสารออกแบบ เพราะคนที่มารับช่วงต่อจะต้องใช้มันเพื่อไล่ตามงานให้ทัน
- ชวนคนอื่นเข้าประชุมด้วย
→ ถ้าไม่ใช่การประชุม 1:1 และคุณเป็นคนเดียวจากทีมที่เข้าประชุมอยู่ ให้ชวนคนอื่นเพิ่มเข้ามา
→ มุมมองอื่นก็มีประโยชน์ แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือการหลีกเลี่ยงไม่ให้ตัวคุณเป็นจุดติดต่อเพียงจุดเดียว
- ฝึกคนรอบตัวคุณ
→ เป้าหมายคือทำให้พวกเขาทำงานได้อย่างอิสระ (ซึ่งโดยทั่วไปมักถือเป็นระดับ Senior ใน engineering ladder)
→ ทำให้พวกเขาคุ้นเคยกับแผนและเทคนิคต่างๆ และใช้เอกสารได้อย่างคล่องแคล่ว
- หาและฝึกผู้สืบทอด
→ ถ้าคุณอยากเปลี่ยนบทบาทของตัวเอง คุณต้องมีคนมาแทนได้ หาใครสักคนที่จะมาแทนคุณ แล้วโค้ชเขาอย่างจริงจังและต่อเนื่อง
- มอบอำนาจ (Power) ให้ผู้คน
→ เชื่อใจว่าพวกเขาจะทำสิ่งที่ถูกต้อง
→ ถ้าคุณอยู่ในตำแหน่งผู้นำ อย่าสร้างระบบที่ทำให้คนอื่นต้องมาขออนุญาตจากคุณ
→ ปล่อยให้พวกเขาตัดสินใจเอง และคอยชี้แนะแบบอิงข้อมูลที่ถูกต้อง
- อย่าเป็น PoC (Point of Contact) เอง
→ สร้าง mailing list หรือช่องทางสื่อสารรูปแบบอื่นที่รวมคนอื่นเข้าไปได้ แล้วขยายการใช้งานช่องทางนั้น
- มอบหมายงาน (Delegate)
→ ถ้าคุณให้อำนาจคนอื่น รวมพวกเขาเข้าในกลุ่มและการประชุม และจัดทำความรู้ไว้เป็นเอกสารแล้ว ก็แปลว่าพวกเขาพร้อมจะทำงานของคุณแล้ว
→ มอบหมายงานที่จะช่วยให้พวกเขาเติบโต และโฟกัสกับงานที่มีแค่คุณเท่านั้นที่ทำได้
- เรียนรู้อยู่เสมอ
→ เพิ่มพูนความรู้ในด้านที่คุณสนใจ และรักษาความสนุกเอาไว้
→ ถ้าด้านนั้นสอดคล้องกับอนาคตที่คุณอยากไปถึง ก็ยิ่งดี!
- ทั้งหมดนี้ไม่ได้หมายถึงการทิ้งความรับผิดชอบ
→ คุณยังคงต้องรับผิดชอบต่อโปรเจ็กต์และทีมของคุณ และตราบใดที่ยังอยู่ในบทบาทนั้นก็ต้องทำหน้าที่ต่อไป
→ เรื่องนี้สำคัญ เพราะความรับผิดชอบนี้เองที่จะเปิดประตูบานใหม่ให้คุณ
- หากคุณทำทั้งหมดข้างต้นได้ ไม่เพียงแต่ตัวคุณเองจะดีขึ้น แต่ทั้งทีมก็จะดีขึ้นด้วย
→ ทำได้แม้ตอนคุณเป็น IC (Individual Contributor, สายที่ไม่ใช่ผู้จัดการ) และในความเป็นจริงนี่คือการฝึกทักษะบางส่วนของวิศวกระดับ Staff/Principal+ ด้วย
3 ความคิดเห็น
อย่างน้อยที่สุด ผมคิดว่าสิ่งที่ระบุไว้ตรงนี้ควรถูกนำไปใช้ 100% อย่างไม่มีเงื่อนไข จึงจะถือว่าเป็นบริษัทที่ดำเนินงานได้อย่างปกติ
ผมเองก็ตั้งมาตรฐานในการทำงานไว้ว่า "งานต้องเดินต่อได้แม้ไม่มีผม และถ้ามีผม งานก็ควรจะดีขึ้น" และพยายามยึดถือสิ่งนี้เอาไว้
บางข้อก็เป็นคำแนะนำที่ชวนให้คิดว่า เอ๊ะ? อยู่เหมือนกัน เหมาะกับองค์กรขนาดใหญ่ แต่ก็อาจไม่ค่อยเข้ากับองค์กรแบบสตาร์ตอัปนัก
อย่างไรก็ตาม ผมคิดว่าการทำเอกสารความรู้และการประชุม การฝึกอบรม การให้อำนาจ การมอบหมายงาน และการทำงานด้วยท่าทีที่พร้อมเรียนรู้อยู่เสมอ เป็นสิ่งที่ดี
ใน HN เองก็มีทั้งความเห็นที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วยกับบทความนี้เยอะเหมือนกันนะ https://news.ycombinator.com/item?id=27456222