เบื้องหลังการพัฒนา The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2 : ระบบพัฒนาขนาดใหญ่

เกณฑ์ 3 อย่างในการสร้างแผนที่: ความรู้สึกของระยะทาง, ความหนาแน่น, ความรู้สึกของความยาว

ความรู้สึกของระยะทาง

• สำหรับ Nintendo นี่เป็นครั้งแรกที่สร้างเกมโอเพนเวิลด์ จึงไม่สามารถอาศัยประสบการณ์การพัฒนาที่มีอยู่ได้

• นำแผนที่ไปเดินสำรวจในตัวเมืองเกียวโตใกล้บริษัท Nintendo ร่วมกับทีมศิลปินออกแบบภูมิประเทศ

• เนื่องจากความรู้สึกของระยะทางในเกม 3D ใกล้เคียงกับโลกจริง จึงสร้างแผนที่โดยอิงจากความรู้สึกของระยะทางในเมืองที่สัมผัสได้ระหว่างเดินในเกียวโต

ความหนาแน่น

• จะวางออบเจ็กต์ด้วยความถี่ประมาณเท่าไร?

• หากทีมพัฒนามีความเข้าใจร่วมกันเกี่ยวกับความถี่ของการเจอร้านสะดวกซื้อหรือพบตู้ไปรษณีย์ระหว่างเดินบนถนน ก็จะสามารถคุยกับดีไซเนอร์ได้ว่า ควรกำหนดความถี่ในการพบมอนสเตอร์ให้มากกว่าหรือน้อยกว่าความถี่ของตู้ไปรษณีย์

ความรู้สึกของความยาว

• เวลาที่ผู้เล่นใช้ไปกับการบริโภคองค์ประกอบหนึ่งที่วางอยู่ในเกม

• สร้างเกมสำหรับการประเมินที่จำลองแผนที่เกียวโตในขนาดจริง

• เดินสำรวจแหล่งท่องเที่ยวในเกมอย่างวัดคิโยมิสึเดระ (วัดในเกียวโต) เพื่อวัดเวลาที่ใช้ และตั้งค่าเวลาที่ใช้กับองค์ประกอบต่าง ๆ ของเกมจากข้อมูลนั้น

ปัญหาการพัฒนาไปพร้อมกันโดยคนจำนวนมาก: ผสานระบบบริหารการพัฒนาเข้ากับตัวเกม

• เดิมทีจะใช้วิธีจัดการด้วยการเขียนลงในสเปรดชีตว่าใครกำลังสร้างตรงไหน

• เกมขนาดใหญ่แบบ Breath of the Wild มีความเสี่ยงเกิดความผิดพลาดสูง จึงนำตารางจัดการไปรวมเข้ากับโลกในเกม

สามารถตั้งป้าย "กำลังก่อสร้างอยู่ตอนนี้" ภายในเกมได้ และเมื่อคลิกป้ายก็จะดูรายละเอียดการสร้างสถานที่นั้น รวมถึงประวัติการทำงานของพนักงานที่เกี่ยวข้องได้

• เพราะมีองค์ประกอบมากมายที่ไม่อาจรู้ได้หากตัวละครไม่ได้เดินสำรวจโลกในเกมจริง ๆ จึงสร้าง "ดูงานภาคสนาม" ที่สามารถปักป้ายบนแผนที่รวมของทั้งแมปได้ด้วย

• ระบบนี้ไม่เพียงช่วยป้องกันงานซ้ำซ้อนและความผิดพลาด แต่ยังเปิดให้พนักงานแต่ละคนแชร์ไอเดียดี ๆ ต่อสิ่งที่กำลังสร้างชิ้นเดียวกัน จนเกิดพลังเสริมร่วมกัน

• เป็นทั้งเกม เป็นทั้งระบบบริหารการพัฒนา และยังทำหน้าที่เป็น SNS ภายในบริษัทด้วย

[seunggi]

ในช่วงระยะเวลาการพัฒนา ระบบจัดการการพัฒนาได้ถูกรวมเข้ากับตัวเกม

ถ้าบริการหรือแอปเองก็ผสานระบบกับการจัดการระหว่างช่วงพัฒนาไว้ด้วย อาจจะดีกว่าหรือเปล่า?