วิธีการเก็บไฟล์กับความต่างระหว่างเจเนอเรชัน
(newspeppermint.com)-
ตอนนี้นักศึกษามหาวิทยาลัยจำนวนมากแทบไม่เข้าใจแนวคิดอย่างไดเรกทอรีหรือโฟลเดอร์ตั้งแต่แรก
-
“พูดอีกอย่างคือ นักศึกษารุ่นหนุ่มสาวไม่เคยมีความจำเป็นต้องใช้โฟลเดอร์หรือไดเรกทอรีเพื่อทำสิ่งที่ต้องทำในชีวิตเลย เพราะค้นหาก็เจอทั้งหมด”
-
หลังจากได้เจอกับประสบการณ์ที่ค้นหาเอกสารสำคัญหรือกำหนดการนัดหมายที่หาไม่พบแม้แต่ในระบบไดเรกทอรีที่ตัวเองสร้างไว้ ด้วยฟังก์ชันค้นหาของคอมพิวเตอร์ ความคิดนั้นก็ยิ่งมั่นใจขึ้น “ว้าว ผมเริ่มคิดว่าโฟลเดอร์ย่อยทั้งหมดนี้อาจไม่มีประโยชน์เลยก็ได้”
สรุป 3 บรรทัดมันยาก เลยหยิบมาเฉพาะประโยคที่สะดุดตา เหมือนเวลาเป็นข่าวบันเทิงบนพอร์ทัล
วันนี้ผมเหลือบไปเห็นว่าในโฟลเดอร์ดาวน์โหลดของตัวเองมีไฟล์อยู่ 1,200 ไฟล์ ก็เลยรู้สึกว่าตัวเองก็ค่อย ๆ ไปทางไม่ค่อยจัดระเบียบแล้วใช้การค้นหามากขึ้นเหมือนกัน ทุกคนเป็นแบบไหนกันบ้างครับ เป็นสายจัดระเบียบ หรือเป็นสายค้นหา?
13 ความคิดเห็น
เรื่องที่พูดไว้ตอนต้นบทความบอกว่านักเรียนไม่รู้แม้แต่แนวคิดของไดเรกทอรีเอง แต่... ถ้าดูเนื้อหาที่ตามมาด้านหลังก็เหมือนจะหมายถึงว่า ยังใช้โฟลเดอร์กันอยู่ เพียงแต่ไม่ได้จัดระเบียบแบบมีโครงสร้างเหมือนคนสมัยก่อน ประมาณนั้นนะครับ
ทำให้นึกถึงเพื่อนคนหนึ่งที่จัดการไฟล์ด้วยการวางไฟล์กองไว้บนเดสก์ท็อปจนเต็ม พอเดสก์ท็อปเต็มก็ยัดทั้งหมดเข้าไปในโฟลเดอร์เดียว
ตอนเก็บไฟล์ ผมก็จะแยกเป็นไดเรกทอรีแล้วจัดเก็บให้เหมาะสม แต่พอจะเปิดหรือหาไฟล์อีกครั้ง ดูเหมือนว่าผมจะค้นหาด้วย Spotlight ทีเดียวเลย มากกว่าจะไล่เข้าไปตามไดเรกทอรี
"แต่สำหรับนักศึกษาในตอนนี้ แนวคิดอย่างไดเรกทอรีหรือโฟลเดอร์เองก็เป็นสิ่งที่แปลกมาก"
...เป็นเรื่องราวที่ไม่ว่าจะลองจินตนาการแบบไหนก็ดูจะเข้าใจไม่ได้เลยนะ
ขอใช้ความคิดเห็นที่โพสต์ไว้ด้านล่างแทนครับ~
https://th.news.hada.io/topic?id=5092#cid7029
ถ้าจะเก็บไว้ต่อไปก็ไม่เป็นไร
แต่ถ้าวันหนึ่งจะลบออก ยังไงก็น่าจะต้องจัดระเบียบมันอยู่ดีไม่ใช่เหรอครับ
ผมไม่ค่อยเชื่อคำกล่าวอ้างที่ว่าไม่รู้แม้กระทั่งแนวคิดของไดเรกทอรี
สมัยก่อนเวลาเดินทางไกล เราจะพกที่อยู่แล้วดูแผนที่จนหาทางไปถึงได้เอง
แต่เดี๋ยวนี้ใช้เนวิเกชันก็เลยไปถึงได้โดยไม่ต้องใส่ใจเรื่องพวกนั้น
ดูเหมือนวิธีการค้นหาไฟล์ก็เปลี่ยนไปเหมือนกันนะครับ
สำหรับผมเองก็เพราะ Spotlight กับ Everything เลยไม่ได้จัดเก็บไฟล์ลงโฟลเดอร์อย่างเป็นระบบอีกต่อไป แต่มักจะแยกไว้ตามวันที่เฉย ๆ มากขึ้น เพียงแต่ถ้านึกชื่อที่เหมาะสมไม่ออก ผมก็ทรมานเหมือนกัน...
บน Mac ใช้การค้นหา Spotlight และฟีเจอร์แท็ก ส่วนบน Windows ก็ใช้ Everything ค้นหาแบบตรง ๆ
แค่ตั้งชื่อไฟล์ให้ดีก็พอแล้ว.. 555
ผมเข้าใจแค่ชื่อเรื่องของบทความนี้ แต่เนื้อหากลับไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร ดูเหมือนจะไม่ใช่ปัญหาเรื่องการแปลนะครับ..
ตอนนี้ผมก็ยังชอบจัดระเบียบเป็นโฟลเดอร์อยู่ดีครับ ถ้าค้นหาแล้วเจอทุกอย่างได้ก็คงดี แต่ดูเหมือนว่าเรายังไม่มีสภาพแวดล้อมที่สามารถรู้จำและค้นหาประเภทไฟล์กับเมทาดาทาจำนวนมหาศาลทั้งหมดได้อย่างครบถ้วน อย่างแน่นอนว่าผมคิดว่าสักวันหนึ่งวันแบบนั้นอาจมาถึงได้
ถ้าค้นหาคำว่า "แมว" แล้ววันหนึ่งสามารถแสดงผลทั้งหมดได้ในครั้งเดียว ไม่ว่าจะเป็นรูปแมว, รูปภาพและไฟล์ DOC/PDF ที่มีคำว่า แมว/Cat อยู่, วิดีโอและเพลงที่เกี่ยวกับแมว, รายชื่อเพื่อนที่เลี้ยงแมว, ประวัติการเข้าชุมชนเกี่ยวกับแมวและโพสต์ที่เคยอ่าน, ใบเสร็จและประวัติการซื้อสินค้าที่เกี่ยวกับแมว ฯลฯ แบบนั้นก็คงเป็นไปได้สักวันหนึ่งใช่ไหม.. ?
ถ้าคุณใช้ iPhone ก็แทบจะ 100% และถึงจะใช้โทรศัพท์ Android ก็น่าจะเข้าใจได้ หากลองนึกถึงวิธีที่เราแบ่งโฟลเดอร์และจัดการไฟล์/รูปภาพ/เพลงบนสมาร์ทโฟน
ประโยคในบทความที่ว่า "ในความคิดของนักเรียนไม่มีแนวคิดเรื่องโฟลเดอร์หรือที่อยู่เลย คอมพิวเตอร์ หรือไม่สิ โลกใบนี้ก็เป็นเพียงตะกร้าใบใหญ่ใบเดียว และทุกอย่างก็อยู่ปะปนกันในนั้น" ก็ไม่ได้ต่างจากภาพที่เราใช้จัดการไฟล์บนสมาร์ทโฟนกันเท่าไรนัก
ถ้าคอมพิวเตอร์เครื่องแรกในชีวิตคือ iPhone และเครื่องที่ใช้เป็นผู้ช่วยหรือเพื่อการงานคือคอมพิวเตอร์ทั่วไป ก็รู้สึกว่าวิธีจัดการไฟล์แบบเพื่อนนักศึกษามหาวิทยาลัยในบทความนั้นไม่ได้แปลกอะไรนะ เพราะพวกเราก็ทำแบบนั้นอยู่เหมือนกันเวลาใช้สมาร์ทโฟน
"น่าจะราว ๆ ปี 2017 นั่นแหละครับ ตอนที่ศาสตราจารย์แคทเธอรีน การ์แลนด์ นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เริ่มตระหนักถึงปัญหานี้เป็นครั้งแรก นักศึกษาที่เรียนวิชาวิศวกรรมของศาสตราจารย์การ์แลนด์ต้องส่งงานที่ให้ใช้ซอฟต์แวร์จำลองเพื่อสร้างกังหันเครื่องยนต์ไอพ่น"
สำหรับผม ผมไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าสถานการณ์แบบไหนกันที่ทำให้นักศึกษาซึ่งเรียนคลาสสร้างแบบจำลองกังหันเครื่องยนต์ไอพ่นในปี 2017 ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไดเรกทอรีคืออะไร
ผมเองก็มีหลายครั้งเหมือนกันที่หาไฟล์ไม่เจอเลยว่าไปฝังอยู่มุมไหนของ external hard drive กันแน่ แต่พอค้นด้วย Everything ทีเดียวก็เจอ ทำให้ช่วงหลัง ๆ ผมยิ่งไม่ค่อยจัดระเบียบไฟล์แล้ว แค่โยน ๆ ใส่โฟลเดอร์ที่กำหนดไว้คร่าว ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเป็นไฟล์ที่ใช้บ่อยก็จะสร้าง subdirectory แล้วรวบไว้ตรงนั้น ปัญหาคือพอทำแบบนี้ เวลาตั้งชื่อไฟล์ หรือเวลานึกคำค้นที่เหมาะสมไม่ออกขึ้นมาทันที มันก็ชวนปวดหัวอยู่เหมือนกันครับ
ผมตั้งชื่อไฟล์เอกสารเป็นรูปแบบ
วันที่ - เนื้อหาหลัก - การจัดระเบียบ(ผู้นำเสนอ) - คำสำคัญ(เกาหลี,อังกฤษ) . นามสกุลไฟล์
เอาไว้ครับ
เพราะงั้นบางครั้งชื่อไฟล์ยาว ๆ ก็อาจยาวถึง 70 ตัวอักษรเลยครับ 555
แล้วก็ใช้ค้นหาชื่อไฟล์ด้วย everything ครับ