ทฤษฎีตั๋วรถบัสของอัจฉริยะ
(paulgraham.com)การจะสร้างผลงานที่ยอดเยี่ยมได้นั้นต้องอาศัยทั้งความสามารถที่มีมาแต่กำเนิดและความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว แต่ยังมีปัจจัยที่สามซึ่งไม่ค่อยถูกพูดถึงนัก
"ความสนใจในหัวข้อใดหัวข้อหนึ่งอย่างหมกมุ่นจนแทบเรียกได้ว่าเป็นความย้ำคิดย้ำทำ"
ถ้าเปรียบสิ่งนี้กับนักสะสมตั๋วรถบัส พวกเขาจะใช้เวลาจำนวนมหาศาลไปกับการสะสมและแยกประเภท แต่นั่นไม่ได้ดูน่าประทับใจสำหรับพวกเรา และก็ไม่ได้ทำให้พวกเขาร่ำรวยขึ้นด้วย
กล่าวคือ "ทำมันต่อไปเพื่อตัวเองโดยไม่มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษ"
เมื่อมองดูชีวิตของผู้คนที่สร้างผลงานอันยอดเยี่ยม เราจะเห็นรูปแบบที่สม่ำเสมอ พวกเขามักเริ่มต้นจากการมีความสนใจอย่างหมกมุ่นต่อบางสิ่งที่อาจดูไร้ความหมายในสายตาผู้คนร่วมยุค คล้ายกับนักสะสมตั๋วรถบัส ลักษณะเด่นอย่างหนึ่งของหนังสือ "The Voyage of the Beagle" ของดาร์วิน คือความลุ่มลึกของความสนใจที่เขามีต่อประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ความอยากรู้อยากเห็นของเขาแทบไร้ขีดจำกัด
นี่คือบทความใหม่ของ Paul Graham แม้จะค่อนข้างยาว แต่ก็สนุกมาก
ให้ความรู้สึกเหมือนมีใครสักคนยอมรับว่าการที่ฉันใส่ใจกับเรื่องไร้สาระและใช้เวลาไปกับมันนั้นก็มีความหมาย..
1 ความคิดเห็น
เห็นด้วยมากครับ/ค่ะ ผม/ฉันไม่ได้ถึงขั้นทฤษฎีอัจฉริยะหรอก
แต่เวลาจับไอเดียบริการ โดยทั่วไปคือการหาวิธีแก้ปัญหาที่เล็กน้อยมากแต่เกิดขึ้นซ้ำๆ ได้อย่างยอดเยี่ยม
และถ้าสิ่งนี้สะสมจนสร้างซินเนอร์จีได้ ก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่!!
ผม/ฉันคิดว่าการขบคิดเรื่องนี้เป็นสิ่งสำคัญครับ/ค่ะ