สตาฟฟ์เอนจิเนียร์: คนที่จะไปก่อกวนตอนที่ลองทำทุกทางแล้วก็ยังไม่ได้ผล

 

แม้ชื่อเรื่องจะถูกแปลว่าเป็นเรื่องบ้าบอ แต่ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นการสื่อถึงสถานการณ์ตอนนี้ที่ทำให้คนหมดแรงมากกว่า และผมก็ค่อนข้างเห็นด้วยกับบทความต้นฉบับในระดับหนึ่ง เป็นความจริงที่เมื่อเทียบกับอดีต สิ่งที่คาดหวังจากวิศวกรหนึ่งคนนั้นกว้างขึ้นและมากขึ้นมาก อีกทั้งเมื่อเทียบกับอดีต โลกความเป็นจริงจำนวนมากกว่ามากได้เข้ามาอยู่ในระบบคอมพิวเตอร์ และด้วยเหตุนั้น ระดับของนามธรรมและความยากในการลงมือพัฒนาก็เพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็วด้วย เพียงเพราะยกตัวอย่างงานในโลกจริงที่ยากกว่ามาเรียงกัน ก็ไม่น่าจำเป็นต้องอ้างว่างานนี้ไม่ใช่งานที่เหนื่อยหรอกนะ...

 

แต่เหมือนผมจะเห็นเคสที่ทำทุกอย่างตามที่คนข้างบนสั่งมากกว่า จนสุดท้ายทั้งร่างกายและจิตใจของนักพัฒนา
รวมถึงโปรดักต์แฟรงเกนสไตน์ที่บำรุงรักษาต่อไม่ได้ กลายเป็นแบบนั้นไป..

ความเป็นจริงก็คงอยู่ตรงกลางระหว่างสองอย่างนั้นแหละครับ

 

เรื่องอื่นอาจไม่รู้ก็จริง แต่ในสายงาน IT มีบรรยากาศที่เปิดเผยข้อมูลมากกว่าและแบ่งปันผลงานของตัวเองต่อกันค่อนข้างแพร่หลาย รวมถึงในระดับบริษัทด้วย ซึ่งในแง่นั้นก็ดีเลยล่ะ

 

มีอาชีพที่ถ้าไปเรียนสถาบันแล้วอยู่รอดได้มากกว่า 50% มีอยู่ดาษดื่นเลยครับ อาชีพที่ไม่จำเป็นต้องไปเรียนสถาบันก็มีเยอะด้วย แล้วทำไมไม่พูดถึงเรื่องสติปัญญาล่ะ? ถ้าจะอยู่รอดในฐานะนักพัฒนาก็ต้องมีสติปัญญาอยู่ในระดับท็อป 15% ถึงจะได้ 555

 

ไม่จริงนะ การทำงานกับคอมพิวเตอร์ที่ไม่เถียง เปิดเผยข้อมูลทุกอย่าง และตอบสนองให้ตลอดเวลานี่สบายจะตาย 555

 

บริษัทที่ดีคืออะไรกันแน่นะ

 

บทความนี้ทำให้รู้สึกราวกับว่าชีวิตของวิศวกรซอฟต์แวร์เต็มไปด้วยความทุกข์และความไร้ระเบียบไปเสียทั้งหมด แต่จริง ๆ แล้วดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องที่อิงจากเทรนด์เทคโนโลยีและสภาพแวดล้อมเฉพาะที่ผู้เขียนได้ประสบมาด้วยตัวเองเท่านั้น
การเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีนั้นรวดเร็วอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ก็ไม่ใช่ว่าวิศวกรทุกคนจะต้องเผชิญเหมือนกันหมด และยังมีคนจำนวนมากที่รู้สึกถึงความมั่นคงและความสนุกภายในนั้น
หากมีการเปลี่ยนแปลง การปรับตัวเข้ากับมันก็เป็นส่วนหนึ่งของงานวิศวกรรม ไม่ใช่ว่าตัวมันเองจะเป็นเรื่อง 'บ้าบอ' เสียทีเดียว

 

เห็นด้วยครับ ตอนนี้ผมใช้งาน claude 3.7 บน perplexity ได้ดีอยู่แล้ว แต่ช่วงหลังได้ลองใช้ gemini 2.5 ด้วย และรู้สึกได้จริง ๆ ว่าประสิทธิภาพดีมากขณะใช้งาน

 

การใช้ชีวิตเป็นวิศวกรซอฟต์แวร์มันบ้าคลั่ง

มีอาชีพชั้นยอดไม่มากนักที่เทียบเท่าวิศวกรซอฟต์แวร์ได้ จงพบกับช่วงเวลาที่ทำให้คุณรู้สึกได้ว่าการได้สร้างสรรค์สิ่งต่าง ๆ นั้นเป็นความสุขเพียงใด

 

ก็แค่หัวเราะแล้วปล่อยผ่านไปครับ... ฮ่าๆ
บนโลกนี้จะมีงานไหนที่ไม่ยากบ้างล่ะครับ

ผมทำงานสายอื่นมามากกว่า 10 ปีแล้วค่อยย้ายมา IT แต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่คร่ำครวญเกินจริงพอๆ กับที่เคยเห็นจากคนนอกตลอด 10 ปีที่ผ่านมา

 

การมีคนรอดได้เกิน 3% จาก "สถาบันกวดวิชา" นั่นก็เป็นหลักฐานแล้วว่ามันไม่ได้ยาก

 

เขาทำลิงก์ลึกสำหรับ Cursor และ VSCode ไว้ให้ถึงขั้นคัดลอกแล้ววางได้ทันที ซึ่งเป็นจุดที่ดูสมบูรณ์แบบและเก็บงานมาดีมากทีเดียว

 

มีองค์ประกอบของวงจรหลายชนิดที่ทำหน้าที่เหมือนกันได้อยู่แล้ว (แค่คาปาซิเตอร์อย่างเดียวก็มีหลายประเภท และแม้แต่การเปิด/ปิดแบบง่ายๆ ก็ยังมีทั้งทรานซิสเตอร์, ไตรแอก ฯลฯ) แถมยังมีผลิตภัณฑ์ออกมาจากหลายสิบบริษัทเป็นหลักร้อยหลักพันรายการ ต้องคัดเลือกโดยเทียบทั้งราคาและคุณสมบัติ ระหว่างนั้นก็ยังต้องดู errata ตามรีวิชันของชิ้นส่วนในวงจรด้วย งานซอฟต์แวร์ถ้าปล่อยรีลีสแล้วค่อย rollback ก็จบ แต่ตัวผลิตภัณฑ์ถ้าผลิตออกไปครั้งหนึ่งแล้วเอาคืนไม่ได้ จึงต้องระมัดระวังมาก และการทดสอบก็ใช้เวลานานทั้งทำ PCB, ประกอบ, แก้ไข แล้วก็วนไปอีก ชิ้นส่วนตัวหนึ่งยังไปส่งผลกับอีกชิ้นที่อยู่ไกลออกไปได้ด้วย และแม้แต่ตอนดีบักก็ไม่เหมือนซอฟต์แวร์ที่ส่วนใหญ่แค่ตั้ง breakpoint ก็มักจะแก้ได้ แต่นี่ต้องคอยดึงพอร์ต JTAG ที่มีไม่พอออกมา ต้องบัดกรีจัมเปอร์กันวุ่น ในห้องแล็บไม่เจอปัญหาแต่จะเพี้ยนเฉพาะตอนรูปคลื่นไฟฟ้าขาเข้าบิดเบี้ยว แถมการขอการรับรอง EMC ก็ทรหดอีก

ไม่ใช่งานที่ผมทำเองนะครับ แค่เห็นคนข้างๆ ทำแล้วเป็นแบบนี้

 

ดูเหมือนว่านี่อาจไม่ใช่วิธีการเจรจาที่ได้ผลนักในบ้านเรา

 

ทุกวันนี้ผมเองก็ทุ่มเวลาว่างเกือบทั้งหมดไปกับการทำไซด์โปรเจ็กต์เหมือนกันครับ แม้จะมีไม่มาก แต่ก็มีผู้ใช้ที่เข้ามาลองเล่นอยู่บ้าง และคำพูดที่บอกว่าสนุกตอนที่ได้ทำกันนั้นเป็นกำลังใจที่ยิ่งใหญ่มากจริง ๆ

 

การใช้ชีวิตเป็นวิศวกรซอฟต์แวร์นี่มันบ้าชัดๆ

คิดว่าการเป็นวิศวกรซอฟต์แวร์มันง่ายเหรอ? 555 เป็นงานที่ต้องมีไอคิวระดับท็อปสุดถึงจะทำได้ คนมาเรียนที่สถาบัน 30 คน แต่คนที่รอดเหลือแค่ 1–2 คน แบบนี้ยังจะบอกว่าเป็นได้ง่ายอีกเหรอ?

 

นี่น่าจะเป็นงานที่เดิมที AGI ควรทำตั้งแต่แรก..