เทคนิคเอคโคโลเคชันผ่านการฝึกด้วยตนเอง (2018)
(atlasobscura.com)-
เรียนรู้การหาทางด้วยเสียง
- หลังจากสูญเสียการมองเห็น Daniel Kish ได้เรียนรู้วิธีสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยการใช้เสียงเหมือนค้างคาว เขาสร้างเสียงคลิกสั้น ๆ ที่ชัดเจนด้วยปาก แล้วฟังว่าเสียงนั้นสะท้อนจากสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างไร จากนั้นจึงสร้างแผนที่ทางความคิดขึ้นมา เทคนิคนี้ช่วยเสริมความมั่นใจและความเป็นอิสระ
-
ฝึกฝน
- แนะนำให้ฝึกฟังอย่างตั้งใจก่อนส่งเสียง ว่าเสียงรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างไร ตัวอย่างเช่น ลองเปิดหน้าต่างรถ หลับตา แล้วฟังว่าเสียงเปลี่ยนไปอย่างไร
-
เลือกอุปกรณ์
- สำหรับผู้ที่มองเห็นได้ การใช้ผ้าปิดตาเป็นทางเลือกที่ดี เพราะช่วยให้ประสาทสัมผัสอื่นทำงานได้เด่นชัดขึ้น นอกจากนี้ยังต้องมีอุปกรณ์อย่างถาดหรือชามโลหะ ไม้เทรคกิงโพล หรือไม้เท้า
-
เลือกสภาพแวดล้อม
- สำหรับผู้เริ่มต้น การเลือกพื้นที่ที่เหมาะสมซึ่งเสียงสามารถสะท้อนได้เป็นสิ่งสำคัญ ควรหลีกเลี่ยงพื้นที่ที่เรียบเกินไปหรือดูดซับเสียง
-
ฝึกการคลิก
- เสียงคลิกที่ดีควรชัดเจนและทำซ้ำได้ ผู้เริ่มต้นสามารถฝึกเสียงคลิกแบบที่ใช้ในงานทันตกรรม หรือเสียงที่ใช้เวลาจะเร่งให้ใครพูดต่อได้
-
เริ่มจากสิ่งง่าย ๆ
- ฝึกใช้เสียงคลิกเพื่อรับรู้ว่ามีวัตถุอยู่หรือไม่ รวมถึงทิศทางและระยะห่าง แนะนำให้ฝึกกับพาร์ตเนอร์ โดยให้ถือชามหรือแผ่นพาย แล้วใช้เสียงคลิกเพื่อระบุตำแหน่ง
-
เคลื่อนไหว
- ฝึกฟังความแตกต่างของเสียงระหว่างการเคลื่อนที่ และเรียนรู้การจับสัญญาณของมุมหรือประตูที่เปิดอยู่ ช่วงแรกอาจยาก แต่สิ่งสำคัญคือฝึกโดยไม่พึ่งพาการมองเห็น
-
หยุดพักเมื่อจำเป็น
- การสำรวจโลกด้วยวิธีใหม่อาจน่าตื่นเต้น แต่ก็อาจทำให้สับสนได้ สำหรับผู้ที่มองเห็นได้ ควรพักทุก ๆ 30-45 นาที ต้องอาศัยความอดทนและการฝึกฝน และสิ่งนี้อาจนำไปสู่การรับรู้โลกในแบบใหม่
1 ความคิดเห็น
ความคิดเห็นบน Hacker News
วิศวกรผสมเสียงจะคำนึงถึงตำแหน่งของเสียงในมิกซ์ โดยเริ่มจากการจำลองสภาพแวดล้อมจริง แล้วมุ่งสร้างเสียงที่ผู้คนคาดว่าจะได้ยิน
"A Sense of the World" เป็นหนังสือเล่าเรื่อง James Holman ชายตาบอดที่เดินทางรอบโลก และเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกยุคแรกของการระบุตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อนโดยใช้ไม้เท้า
ได้รู้ว่ามนุษย์มีความสามารถในการระบุตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อนหลังจากเห็นคนตาบอดที่พบในสระว่ายน้ำสำรวจพื้นที่ได้อย่างอิสระ
ตอนเด็ก ๆ เคยรับรู้ขนาดของพื้นที่จากเสียงเมื่ออยู่ใกล้กำแพง แต่ไม่เคยลองทำ "ปิง" โดยอาศัยการสะท้อนของเสียงโดยตรง
ไอเดียการทดลองที่ใช้เครื่องส่งคลื่นอัลตราโซนิกแบบพกพา ส่งพัลส์ทุกวินาที และเล่นเสียงที่อยู่ในย่านได้ยินผ่านหูฟังนั้นน่าสนใจ
ส่วนที่ยากที่สุดของการระบุตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อนในมนุษย์คือการสร้างเสียงคลิกที่ชัดเจน
ยังขาดความเข้าใจเรื่องความแม่นยำ ความเร็ว สภาพแวดล้อม และรายละเอียดของความสามารถในการระบุตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อน
การระบุตำแหน่งด้วยเสียงสะท้อนของโลมามอบข้อมูลในปริมาณใกล้เคียงกับข้อมูลทางการมองเห็น และใช้ความถี่สูงถึง 150 กิโลเฮิรตซ์เพื่อเพิ่มความละเอียดเชิงพื้นที่
บทความและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง:
มีการแชร์ประสบการณ์ว่าเคยอ่านผิดเป็น "Treat yourself to a chocolate"