- ทฤษฎี 'คำใบ้สาม' (three cueing) ที่ถูกนำมาใช้ในโรงเรียนรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา เป็นสาเหตุที่ทำให้เด็ก ๆ ต้องเรียนการอ่านได้ยากขึ้น
- ทฤษฎีนี้ ขัดแย้งกับวิธีการสอนการอ่านที่มีหลักฐานเชิงวิทยาศาสตร์ยืนยัน แต่ยังคงหลงเหลืออยู่ในหลักสูตรการอบรมครูและเอกสารการสอน
- นักเรียนได้เรียนกลยุทธ์ที่ไม่เกิดผลอย่างเช่น การท่องจำคำ การเดาจากบริบท และการข้ามคำ ซึ่งนำไปสู่ปัญหาการอ่านที่ยากต่อไปได้ตลอดชีวิต
- งานวิจัยด้านวิทยาศาสตร์ความรู้ความเข้าใจชี้ให้เห็นว่า การรับรู้ความสัมพันธ์ระหว่างการสะกดและเสียงอย่างเป็นระบบ (phonics) เป็นหัวใจของการอ่านที่เชี่ยวชาญ
- โรงเรียนจำนวนมากลงทุนหลายล้านดอลลาร์ในทฤษฎีเก่า และประเด็นเรื่อง ความจำเป็นในการเปลี่ยนแปลงและทบทวนการสอน กลายเป็นจุดเด่นที่ต้องพูดถึงมากขึ้น
บทนำ: เด็กที่อ่านหนังสือได้ยาก
- แม้ว่าโมลลี่ วูดเวิร์ธ (Molly Woodworth) จะเป็นนักเรียนที่ประสบความสำเร็จด้านการเรียนสูง แต่เธอเผชิญความยากในการอ่านตั้งแต่วัยเด็ก
- เธอใช้การอ่านแบบการท่องจำคำ การเดาความหมายจากบริบท และการข้ามคำที่ไม่รู้ ซึ่งเป็น สามกลยุทธ์ ที่ช่วยเธอผ่านการอ่านไป
- ไม่มีใครรับรู้ปัญหาการอ่านของ Woodworth และที่สำคัญคือ เด็กจำนวนมากในสหรัฐก็มีประสบการณ์เช่นเดียวกัน
- ในโรงเรียนประถมของสหรัฐ แนวคิดการสอนอ่านที่มีข้อผิดพลาดทางวิทยาศาสตร์อย่างชัดเจนได้กลายเป็นมาตรฐานมาหลายทศวรรษ
- ผลคือผู้เรียนจำนวนมาก ไม่สามารถเรียนการอ่านได้อย่างถูกต้อง และแม้จะแต่มาจนจบการศึกษายังไม่เป็นนักอ่านที่ชำนาญ
การเกิดขึ้นและผลกระทบของ 'ทฤษฎี Three Cueing' (ทฤษฎีคำใบ้สาม)
- ทฤษฎีคำใบ้สามที่เคน กูดแมน (Ken Goodman) เสนอในปี 1967 มองว่าผู้เรียนอ่านข้อความโดยอาศัย ตัวอักษร โครงสร้างประโยค และความหมาย เป็นสัญญาณนำทาง
- เกมานน์และผู้ร่วมงานมาร์รี่ เคลย์ (Marie Clay) ใช้การสังเกตจากรูปแบบความผิดพลาดของเด็ก และให้ความสำคัญกับ ความเข้าใจความหมาย มากกว่าการรู้จำคำที่ถูกต้องแม่นยำ
- แนวทางนี้กลายเป็นฐานหลักของรูปแบบการสอนอ่านแบบ whole language และ Reading Recovery ซึ่งได้รับการนำไปใช้ทั่วโลก
- ตั้งแต่ทศวรรษ 1980 โรงเรียนทั่วสหรัฐได้ขยายผ่านหลักสูตรครูและเอกสารการสอนอย่างกว้างขวาง
ข้อโต้แย้งและผลการวิจัยทางความรู้ความเข้าใจ
- นักวิจัยด้านความรู้ความเข้าใจอย่าง Keith Stanovich และคณะพบว่า นักอ่านที่เชี่ยวชาญสามารถระบุคำได้เร็วและแม่นยำกว่า
- ในงานวิจัย นักอ่านที่ไม่ชำนาญกลับพึ่งพาบริบทมากขึ้น ในขณะที่นักอ่านที่ชำนาญรู้จำคำทันทีจากความสัมพันธ์ระหว่างการสะกดและเสียง
- ความสามารถในการรู้จำคำที่อ่อนแอ ถูกยืนยันซ้ำ ๆ ว่าเป็นสาเหตุหลักของปัญหาการอ่าน
- อย่างไรก็ตาม แนวทางคำใบ้สามยังคงถูกใช้อย่างกว้างขวางในห้องเรียน
ภาพจากห้องเรียน: การคงไว้ซึ่งกลยุทธ์ที่ผิด
- ในเอกสารสอนและห้องเรียนจำนวนมากมีการเน้นกลยุทธ์ของคำใบ้สาม เช่น การดูภาพ ตัวอักษรแรกของคำ และการเดาจากรูปแบบประโยค
- ผู้เรียนจึงคุ้นชินกับการจดจำแบบแผนคำและการเดาจากภาพ/รูปแบบ มากกว่าการเรียนรู้การอ่านจากการเชื่อมโยงตัวสะกดกับเสียง
- เอกสารชื่อดัง เช่น Guided Reading, Leveled Literacy Intervention, Units of Study for Teaching Reading ยังคง พึ่งพากลยุทธ์คำใบ้สาม
- เด็กที่ได้รับการสอนด้วยวิธีนี้มีแนวโน้มสูงที่จะพัฒนาพฤติกรรมการอ่านแบบ 'เสมือนจริง' มากกว่าทักษะการอ่านจริง
การทดลองเปรียบเทียบ: ผลกระทบจริงของแนวทางสอนการอ่าน
- ครูโกลด์เบิร์ก (Goldberg) ในเขตโรงเรียน Oakland Unified School District เปรียบเทียบแนวทางคำใบ้สามกับโปรแกรมโฟกัสการสะกด-เสียงอย่างเป็นระบบ (SIPPS)
- นักเรียนที่ได้รับการสอนแบบผูกกับเสียง-ตัวอักษรสามารถ อ่านคำได้อย่างแม่นยำและแก้ปัญหาด้วยตนเอง ได้ในทางปฏิบัติจริง
- ผู้ที่เรียนด้วยคำใบ้สามยังคงพึ่งพาภาพถ่ายและรูปแบบประโยค ทำให้ยังคงยากในการอ่านคำจริง
- โกลด์เบิร์กตระหนักถึงความจำเป็นของการสอนที่อิงหลักฐานทางวิทยาศาสตร์
ปัญหาของ 'Balanced Literacy'
- แม้ 'Balanced Literacy' จะอ้างว่าเป็นการผสมผสานระหว่างการสอน phonics กับประสบการณ์การอ่านที่หลากหลาย แต่ในความเป็นจริงกลับเป็นการผสมของคำใบ้สามกับแนวทางเก่า
- รายงานทางการในสหรัฐ (ปี 2000), สหราชอาณาจักร และออสเตรเลีย ยืนยันว่า การสอน phonics มีความจำเป็น ทว่าในเอกสารจำนวนมากยังคงใช้คำใบ้สาม
- พฤติกรรมคำใบ้สามขัดขวางกระบวนการ orthographic mapping ที่ช่วยให้เด็กผนวกความสัมพันธ์ตัวสะกดและเสียงเข้าไว้ในความจำระยะยาว
- เมื่อเด็กยังไม่เรียน phonics ได้คล่อง หากเข้าสู่ระดับชั้นประถมปลายซึ่งภาพประกอบลดลงและจำนวนคำเพิ่มขึ้นในชั้นปีที่ 3 เด็กย่อมเสี่ยงที่จะ ตามไม่ทันการอ่าน
ความพยายามปฏิรูปโรงเรียนและความยากลำบากในภาคสนาม
- เขตการศึกษาอย่างโอ๊คแลนด์และบางพื้นที่พยายามใช้องค์ความรู้ใหม่และวิธีการสอนใหม่โดยตัดคำใบ้สามออก
- ให้ความสำคัญกับการสอน phonics อย่างเป็นระบบ การขยายคำศัพท์ที่ใช้พูด (oral vocabulary) และการฝึกอ่าน
- การเปลี่ยนแปลงยังทำได้ยากด้วยเหตุผลหลายประการ เช่น ความเข้าใจของครูที่ยังไม่เพียงพอ, การขาดทางเลือกในการคัดเลือกสื่อ, และโครงสร้างตลาด
- สำนักพิมพ์ขนาดใหญ่ที่เป็นผู้จัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ (เช่น Heinemann) และผู้เขียนที่มีชื่อเสียงหลายราย ไม่รับหรือเพิกเฉยต่อคำวิจารณ์ทางวิทยาศาสตร์
- ครูในโรงเรียนพึ่งพาระบบและสื่อเดิมมากเกินไป ทำให้ความจำเป็นในการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างยิ่งเร่งด่วน
บทสรุปและข้อเสนอ
- ทฤษฎีคำใบ้สามอาศัยการสังเกตและแนวคิด แต่ ไม่สอดคล้องกับหลักฐานทดลองด้านวิทยาศาสตร์ความรู้ความเข้าใจ
- งานวิจัยเชิงวิทยาศาสตร์แสดงให้เห็นว่า การเรียนรู้ความสัมพันธ์การสะกดกับเสียงอย่างแม่นยำเป็นหัวใจของการอ่านที่เชี่ยวชาญ
- ต้องมี การเปลี่ยนทิศทางทั้งระบบการศึกษา การคัดกรองเอกสารสอน และการฝึกครู
- โรงเรียนและครูควร ตรวจสอบสื่อการสอนของตนว่ามีร่องรอยคำใบ้สามหรือไม่ และเฝ้าระวังไม่ให้ผู้เรียนถูกกระทบกระเทือนจากการอ่าน
- การเปลี่ยนการสอนการอ่านอย่างมีประสิทธิผลมีผลสำคัญต่อการเรียนรู้ การเติบโตในอาชีพ และคุณภาพชีวิตระยะยาวของเด็กเล็ก
ข้อมูลประกอบ: ทีมผลิตและโครงการ
- สารคดีชิ้นนี้ผลิตโดย APM Reports และนำเสนอเป็นส่วนหนึ่งของพอดแคสต์ Educate
- เป็นซีรีส์สารคดีชีวิตจริงที่เกี่ยวกับการศึกษา โอกาส และวิธีการเรียนรู้อย่างหลากหลาย
- มีรายชื่อผู้วางแผน สืบสวนรายงาน การผลิต และรายชื่อมูลนิธิผู้สนับสนุนอย่างละเอียด
- เน้นความจำเป็นที่ ผู้ปกครอง ครู และผู้เกี่ยวข้องด้านการศึกษา จะเข้าใจและร่วมอภิปรายเรื่องการสอนการอ่านกัน
ภาคผนวกและทรัพยากร
- นอกจากบทความนี้ยังมีการให้แบบสำรวจความคิดเห็น การสมัครรับจดหมายข่าว และแหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง
- สนับสนุนการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและการแบ่งปันประสบการณ์จากผู้อ่าน
ยังไม่มีความคิดเห็น