วิธีที่ New York Times ทำให้ Paywall ฉลาดขึ้นด้วยแมชชีนเลิร์นนิง
(open.nytimes.com)- NYT เริ่มใช้ Paywall ในเดือนมีนาคม 2011 และเปลี่ยนผ่านสู่โมเดลแบบสมัครสมาชิก
- ในช่วงแรกที่เริ่มใช้ เป็นรูปแบบ "Meter Limit" ที่ทำให้ผู้ที่ยังไม่สมัครสมาชิกทุกคนเข้าถึงบทความฟรีได้เท่ากันเพียงไม่กี่ชิ้นต่อเดือน
- ตอนนี้ได้เริ่มใช้โมเดลแมชชีนเลิร์นนิงเพื่อทำให้ข้อจำกัดแบบ Dynamic Meter ปรับให้เหมาะกับแต่ละบุคคล
- ปรับโดยดูจาก Engagement ของสมาชิกและจำนวนครั้งที่แสดง Paywall
- อธิบายวิธีฝึกและปรับแต่งโมเดล "base-learners" ที่มีความคล้ายกับโมเดล "S-learner"
3 ความคิดเห็น
ในมุมของผู้บริโภค วิธีแบบ dynamic meter นี่ รวมถึง dynamic pricing ของ Coupang ด้วย มันให้ความรู้สึกเหมือนกำลังเลือกปฏิบัติกับลูกค้าอย่างชัดเจน เลยไม่ค่อยชอบเท่าไหร่...
New York Times ที่ประสบความสำเร็จด้าน digital transformation เคยมีบทความที่เกี่ยวข้องถูกโพสต์ไว้เยอะเหมือนกัน
อย่างที่เห็นจากบทความข้างต้น เพื่อทำให้ระบบเก็บเงินค่าสมาชิกได้ผล พวกเขาพยายามกันอย่างหนักมาก แถมยังทำให้การยกเลิกสมาชิกทำได้ยากด้วย
ขณะเดียวกัน ในบทความของ New York Times เองก็ยังมีการตีพิมพ์บทความที่วิจารณ์ว่าหลายบริษัทใช้ "dark pattern" เพื่อทำให้ผู้ใช้สมัครแล้วเลิกไม่ได้ ทั้งที่ตัวเองก็ทำอยู่เหมือนกัน..
เหมือนจะมีเสียงวิจารณ์อยู่เหมือนกันว่า แม้จะวิจารณ์การเก็บข้อมูลผู้ใช้ของบริษัทเทคในโพสต์นี้ด้วย แต่ทำไมถึงทำแบบเดียวกันเสียเอง When Tech Companies Do It, The NY Times Calls It ‘Dark Patterns,’; When The NY Times Does It, It’s Called ‘Being Smart’