สรุปหนังสือ “The Fearless Organization”
(notion.so)นี่คือบทความสรุปเนื้อหาของหนังสือที่แนะนำแนวคิดเรื่อง [Psychological Safety](Psychological Safety) (ภาษาเกาหลี) โดย Psychological Safety หมายถึง “สภาพแวดล้อมในองค์กรที่สมาชิกเชื่อว่า แม้จะเสนอไอเดียหรือความคิดเห็นใด ๆ ที่เกี่ยวกับงาน หรือชี้ให้เห็นความผิดพลาด ก็จะไม่ถูกลงโทษหรือถูกตอบโต้” กล่าวอีกนัยหนึ่ง สภาพแวดล้อมที่พูดความคิดเห็นอย่างเปิดอกได้ยาก หรือยากที่จะชี้ความผิดพลาดของเพื่อนร่วมงานหรือหัวหน้าอย่างทันท่วงที ไม่เพียงบั่นทอนผลงานขององค์กร แต่ยังอาจนำไปสู่อุบัติเหตุร้ายแรงได้ด้วย
บทเรียนลักษณะนี้ได้ถูกนำไปปรับใช้ในหลายแวดวงแล้ว ตัวอย่างเช่น หนังสือเล่มนี้กล่าวถึง [ภัยพิบัติเตเนรีเฟ] ซึ่งเป็นอุบัติเหตุทางการบินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุด โดยอุบัติเหตุครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะต้นหนผู้ช่วยไม่สามารถห้ามการตัดสินใจแบบเผด็จการของกัปตันผู้มากประสบการณ์ได้ แต่ปัญหาแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับภัยพิบัติเตเนรีเฟเท่านั้น ตามผลการสอบสวนที่ NTSB ของสหรัฐฯ (คณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ) ดำเนินการในปี 1994 พบว่า ในบรรดาอุบัติเหตุทางการบินขนาดใหญ่ที่เกิดจากความผิดพลาดของลูกเรือระหว่างปี 1978 ถึง 1990 ถึงสามในสี่เกิดขึ้นขณะที่กัปตันเป็นผู้ควบคุมเครื่องบินด้วยตนเอง หนังสือเล่มนี้เรียกบรรยากาศที่ก่อให้เกิดปัญหาเช่นนี้ว่า “พันธนาการแห่งความเงียบ”
ด้วยเหตุนี้ วงการการบินจึงนำโปรแกรม CRM(Crew Resource Management) มาใช้ และเริ่มฝึกให้ผู้ใต้บังคับบัญชาในห้องนักบิน เช่น ต้นหนผู้ช่วย รู้วิธีหยิบยกปัญหาขึ้นมาแจ้งต่อผู้บังคับบัญชา เช่น กัปตัน แนวทางนี้ช่วยลดอัตราอุบัติเหตุที่เกิดจากความผิดพลาดของมนุษย์ และระเบียบวิธีดังกล่าวก็เริ่มถูกนำไปใช้ในสาขาอื่นนอกเหนือจากการบิน เช่น การแพทย์และการดับเพลิงด้วย ดูเหมือนว่าสิ่งนี้ยังเกี่ยวข้องกับการที่ในสาขาอย่างการบินหรือการแพทย์ ซึ่งความผิดพลาดอาจนำไปสู่ผลลัพธ์ร้ายแรงได้ง่ายนั้น ได้มีการหยั่งรากของวัฒนธรรมที่เมื่อเกิดอุบัติเหตุไม่คาดคิดขึ้น จะไม่โทษกันเอง แต่จะทำการวิเคราะห์หลังเหตุการณ์อย่างละเอียด (Blameless Postmortem) (ดู https://twitter.com/john_grib/status/1185095922255982592) หนังสือเล่มนี้ยกอุบัติเหตุเครื่องบิน US Airways เที่ยวบิน 1549 ลงจอดฉุกเฉินในแม่น้ำฮัดสันเมื่อปี 2009 ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ “ปาฏิหาริย์แห่งแม่น้ำฮัดสัน” ว่าเป็นตัวอย่างเด่นของความสำเร็จของ CRM
เป็นอีกเรื่องหนึ่งเล็กน้อย แต่ในคำนำของหนังสือ ผู้เขียนเล่าว่าตนเคยตกใจเมื่อวิเคราะห์สถิติอัตราการเกิดความผิดพลาดทางการแพทย์แล้วพบว่า ทีมที่ทำงานร่วมกันได้ดีกลับมีความผิดพลาดมากกว่า ที่จริงแล้วนี่เป็นลักษณะหนึ่งของ ‘อคติจากผู้รอดชีวิต (Survivorship Bias)’ เพราะในทีมที่มีทีมเวิร์กดี สมาชิกยินดีรายงานความผิดพลาดของตนเอง ขณะที่ทีมที่ไม่เป็นเช่นนั้นจะพยายามปกปิดความผิดพลาดให้มากที่สุด จึงทำให้เกิดภาพลวงตาบนตัวเลขที่มองเห็นภายนอก กรณีแบบนี้ทำให้เรารู้สึกได้อีกครั้งถึงความจริงธรรมดาที่ว่า ตัวเลขที่ปรากฏภายนอกไม่ได้บอกทุกอย่างเสมอไป
6 ความคิดเห็น
น่าจะต้องหาเวลาอ่านสักครั้งนะครับ
ขอบคุณสำหรับสรุปครับ! 👍
จริง ๆ แล้วนี่ไม่เชิงเป็นสรุปของหนังสือเล่มนั้น แต่เป็นการเล่าแนวคิดเกี่ยวกับหัวข้อนี้มากกว่าครับ 😅
[DongA Business Review] ถ้ามีใครบางคนที่ไม่พูดอะไรเลย ลองมอบสิทธิ์ในการพูดให้เขาก่อน
https://dbr.donga.com/article/view/1201/article_no/9439
"หากมีใครบางคนที่ไม่พูดอะไรเลยมาเป็นวันที่สามแล้ว ไม่ว่าจะในห้องประชุม ห้องเรียน ห้องพักทหาร ห้องนั่งเล่น หรือวงเหล้า จงสร้างช่องทางให้เขาได้พูดก่อน นั่นอาจเป็นหนทางที่จะช่วยให้องค์กรหรือแม้แต่ตัวคุณเองรอดพ้นไปได้ในภายหลัง"
เมื่อไม่นานมานี้ ฉันบังเอิญเห็นหนังสือเล่มนี้บนโต๊ะของคุณพัค แจซอง หรือ “Pobi” ที่มีชื่อเสียงในชื่อเล่นว่า “จาวาจีกี” แล้วพอนึกขึ้นมาได้ก็เลยลองค้นหาและเจอบทความนี้
เมื่อสักครู่ฉันได้พบและพูดคุยกับคุณพัคแจซองด้วยตัวเอง โดยคุณพัคแจซองบอกว่าเนื้อหาในหนังสือเล่มนี้ค่อนข้างมากเป็นสิ่งที่เขารู้อยู่แล้วหรือเคยมีประสบการณ์มาก่อน จึงไม่ได้รู้สึกประทับใจเป็นพิเศษนัก