- สงครามแย่งชิงบุคลากร AI และวิทยาศาสตร์ระดับโลก ไม่ได้ตัดสินกันด้วยเงิน แต่ตัดสินกันด้วย ‘การมอบสภาพแวดล้อมและโอกาสแบบใด’
- การทำให้ วีซ่า H-1B กลายเป็นประเด็นการเมืองและการตัดงบวิจัย ในสหรัฐฯ ได้กระตุ้นการย้ายถิ่นของนักวิทยาศาสตร์ทั่วโลก
- ฝรั่งเศสใช้โครงการอย่าง “Choose France for Science” ชูจุดเด่นเรื่องเสรีภาพทางวิชาการ ตำแหน่งวิจัยถาวร และโอกาสเข้าร่วมโครงการต่าง ๆ เพื่อดึงดูดบุคลากร
- ในทางปฏิบัติ ผลลัพธ์ก็ปรากฏชัด ถึงขั้นที่ นักวิจัยส่วนใหญ่ ที่ได้รับคัดเลือกในโครงการของฝรั่งเศส มาจากสหรัฐฯ
- จีนเปิดตัว วีซ่า K โดยออกแบบให้ยื่นขอได้โดยไม่ต้องมีนายจ้าง พร้อมการสนับสนุนด้านภาษีและที่อยู่อาศัย เพื่อมุ่งดึงดูดบุคลากรหลัก
- เป็นโมเดลที่ออกแบบสิทธิประโยชน์แตกต่างกันตามภูมิภาค และมุ่ง คว้าตัวบุคลากรหลักจำนวนไม่มากอย่างมีกลยุทธ์
- ตรงกันข้าม เกาหลีใต้แม้จะมี การลงทุน R&D สูงราว 5% ของ GDP แต่ความสามารถในการแข่งขันด้านบุคลากรระดับโลกยังค่อนข้างต่ำ
- ปัญหาคือ ความไม่สอดคล้องกันระหว่างขนาดการลงทุนกับกลยุทธ์ในการจูงใจบุคลากร ทำให้ยังขาดคุณค่าที่ชัดเจนพอให้บุคลากรจากต่างประเทศเลือกเกาหลีใต้
- ท้ายที่สุด แก่นของการแข่งขันด้านบุคลากร ไม่ใช่งบประมาณ แต่คือการวางตำแหน่ง เช่น ‘ความหมายของงานวิจัย โครงสร้างของโอกาส และการออกแบบอุปสรรคในการเข้าถึง’
ยังไม่มีความคิดเห็น